Hoe je ervoor zorgt dat zelfs een golden retriever pianomuziek waardeert

Redacteur Merlijn Kerkhof (28) laat iedere dinsdag zien wat de schoonheid van klassieke muziek is. Vandaag: met welke muziek verleid je je hond?

Twee weken geleden schreef ik op deze plek iets over Hero Brinkman. De oud-PVV-politicus had in een interview gezegd dat er geen hond luistert naar klassiekemuziekzender Radio 4. Ik schreef dat er wel degelijk een hond luistert: de golden retriever van mijn schoonouders.

Niet iedereen was overtuigd. Een betrokken lezer stelde mij de vraag: die hond, luistert die wel écht?

Het antwoord: ja, die hond (laten we het beestje bij de naam noemen – ze heet Bella) luistert zeker. Dat weten we omdat ze altijd wegloopt als er pianomuziek wordt gedraaid. De golden retriever háát piano.

Ergens kan ik het wel begrijpen. Ik ben zelf ook niet de allergrootste pianoliefhebber. De klank is te perfect, en toch beperkt in kleur. Direct, die hamers die op de snaren kunnen inhakken. En dominant. Nee zeg. Geef mij maar een orgel.

En toch zet ik bijna iedere dag wel even pianomuziek op, of klinkt het in mijn hoofd. Om de doodeenvoudige reden dat er goddelijke muziek voor dit instrument is geschreven. De 32 Beethoven-sonates. Of de sonates van Mozart. De pianoconcerten van Ravel. Ik kan me geen leven voorstellen zonder die stukken.

Ik weet zeker dat Bella’s goldenretrieverleven zou opfleuren als ze er eens de tijd voor zou nemen. Misschien zijn er wel meer honden die kampen met pianoangst. De afgelopen dagen heb ik me dan ook afgevraagd: welke stukken kun je je hond voorschotelen zodat-ie pianomuziek leert waarderen?

Ik ben mijn platenkast langsgelopen en kwam uit bij de Kinderszenen van Robert Schumann. Korte stukjes, ideaal voor dieren waarvoor een spanningsboog van twee minuten al te veel gevraagd is.

De Kinderszenen – dertien miniatuurtjes – verklanken ieder een scène uit de jeugd (althans, de titels wekken die suggestie, je mag er zelf van alles bij bedenken). Vrij eenvoudig, maar smakelijk als de beste brokjes Pedigree Pal.

Smaakt dat naar meer? Luister dan naar de Davidsbündlertänze, ook van Schumann. Is de hond echter nog niet overtuigd, dan kun je zwaarder geschut overwegen. Bijvoorbeeld de Hongaarse Rapsodiën van Franz Liszt (mijn favoriet is de 15de, gebaseerd op een Hongaarse mars). Terrorpiano from hell vergeleken bij Schumann.

Tot slot: heb je een viervoeter met een iets hoger IQ dan een golden retriever (zeg: een bordercollie), probeer het dan met de 24 Préludes van Chopin. Muziek waarin werkelijk alles samenkomt. Chopin gaat langs alle toonsoorten, zoals Bach deed in zijn Wohltemperierte Klavier. Misschien wel het beste wat er ooit voor piano geschreven is.