Pure straatpoëzie van Courtney Barnett

In het overstelpende aanbod van jonge singer-songwriters is de Australische Courtney Barnett een verademing. Haar liedjes schitteren van eenvoud en haar opzwepende punkrock is nog niet ontdaan van rafels en splinters. Barnett kan het kleinste onderwerp tot rockpoëzie maken, zoals de nuchtere vaststelling dat ze met de aanschaf van een koffiemachine elke week 23 dollar uitspaart aan dure coffeeshops (Depreston). Haar liedjes zijn zo van het moment dat de eenzaamheid in An Illustration Of Loneliness voelbaar is aan de hand van de scheuren in het plafond die ze beschrijft. Net als de zorg om de natuurrampen die haar achtervolgen, van aangespoelde olie tot de teloorgang van het Great Barrier Reef (Kim’s Caravan). Courtney Barnett zit niet bij de pakken neer, maar maakt levensechte rocksongs van de alledaagse rampspoed die op haar pad komt. Haar gitaarrock is ontwapenend ruig en direct; haar teksten zijn pure straat poëzie.