Iedereen wil nu met de kleine spits knuffelen

Anass Achahbar zat lang op een zijspoor bij Feyenoord, nu is hij uit het niets de held door zijn goals tegen koploper PSV.

Karim El Ahmadi speelt zich vrij van de PSV’ersAndrés Guardado enKarim Rekik (liggend). InvallerColin Kazim-Richards richt zich tot scheidsrechterPol van Boekel. Foto Olaf Kraak/ANP

Anass Achahbar heeft de bovenbenen van een wielrenner. Gespierd, breed en machtig – als staalkabels. De pijpen van zijn zwarte Feyenoord-broekje passen er maar net omheen. Met dat paar benen rent en sleurt hij door de Kuip. Elke minuut die hij krijgt, wil hij voluit benutten, zo heeft hij zichzelf ingeprent. Hij moet wel, want zoveel kansen krijgt hij niet dit seizoen. Hij zit vooral op de bank, maar niet deze zondagmiddag.

Hij is een lichtgewicht, met zijn 1 meter 71 en 66 kilo. Vechtduels met verdedigers wint hij niet zo snel. Zijn geringe lengte is tegelijkertijd zijn kracht. Achahbar is bij momenten ongrijpbaar. Als een muis sluipt hij langs de grote, wat logge PSV-verdedigers Karim Rekik en Jeffrey Bruma.

De twee zijn hem kwijt, vier minuten lang. Het zijn de meest explosieve minuten uit de jonge loopbaan van de 21-jarige Achahbar. Een lange bal daalt in de tweede helft neer uit de blauwe lucht, Achahbar volleyt, vol op de wreef. Boem, prachtgoal, 1-0. Even later, hij krijgt een bal op de borst aangespeeld. Weer geen twijfel, vol uithalen met zijn oranje schoen in de verre hoek: 2-0.

Anass Achahbar. Geen makkelijke naam om door een vol stadion te schreeuwen, het is wachten tot hij een rollende bijnaam krijgt. In de voorjaarszon groeit hij uit tot de held van Feyenoord. Zijn goals nekken PSV; na een zwabberend afstandsschot van Memphis Depay eindigt de topper in 2-1. De Rotterdamse revanche op de knetterende 4-3 uitnederlaag.

Kleine talisman

Iedereen wil knuffelen met de kleine talisman Achahbar. Vorige week al de hoofdrolspeler na de winnende goal in blessuretijd tegen FC Dordrecht. En nu wederom beslissend. Met zijn bruine pretoogjes en donkere krulletjes staat hij met de armen over elkaar rustig de pers te woord. „Vooraf had ik al gesproken met mijn broertje en een vriend van me, die hadden er vertrouwen in dat ik vandaag zou scoren”, zegt hij. „Ik denk dat ik vaker naar hen ga luisteren.”

Achahbar is een kind van Varkenoord, de jeugdopleiding van Feyenoord. Als tiener pendelde de geboren straatvoetballer jarenlang heen en weer tussen zijn woonplaats Den Haag en Rotterdam-Zuid. Achahbar groeide op in een groot gezin van Marokkaanse afkomst. Hij heeft drie oudere broers en één jonger broertje.

Vast reismaatje bij de junioren is generatiegenoot Karim Rekik (20). Die woont in Scheveningen en speelt ook in de jeugd van Feyenoord. Ze zitten samen op dezelfde middelbare school, het Thorbecke Voortgezet Onderwijs in Rotterdam-Alexander, speciaal ingesteld op topsporttalenten. Rekik: „We ontmoetten elkaar altijd bij station Hollands Spoor, dan namen we de trein naar Rotterdam.”

Gistermiddag vochten de twee felle duels uit. Na afloop een korte vriendelijke omhelzing. „Karim is bijna een broertje van me”, zegt Achahbar. Negen jaar lang trokken ze samen op. „We waren altijd samen, we sliepen soms ook bij elkaar.”

De lach op het gezicht van Rekik verraadt dat de nederlaag in de Kuip niet hard aankomt bij hem. De voorsprong van PSV op nummer twee Ajax blijft met nog zes wedstrijden te spelen groot (acht punten). Rekik is blij voor zijn jeugdmaatje bij Feyenoord. „Hij is een hartstikke goede gozer. Als ik het iemand gun is hij het wel.”

Achahbar zat lang op een zijspoor bij Feyenoord. Hij stond bekend als een veel scorend talent, maar er waren twijfels of hij wel het lichaam had om de vaste spits te worden van Feyenoord. Hij speelde amper onder de vorige coach Ronald Koeman. Achahbar, wiens contract komende zomer afloopt kon zich nooit bewijzen, zegt hij. „Ik heb nooit echt de kans gehad om iets te laten zien, waardoor je makkelijk wordt afgeschreven.”

Dieptepunt was drie jaar geleden. „Toen begon ik in de basis bij het eerste en een week later zat ik op de tribune bij het tweede. Dat was voor mij even slikken.”

Verhuurd aan Arminia Bielefeld

Vorig seizoen werd hij verhuurd aan de Duitse laagvlieger Arminia Bielefeld. Het wordt geen succes, na een jaar keert hij terug naar Rotterdam. Daar krijgt hij in de tweede helft van dit seizoen steeds meer vertrouwen en speelminuten van trainer Fred Rutten. „Hij klopte na de winterstop vanaf dag één op de deur”, zegt de Feyenoord-coach. „Hij is zo’n speler die af en toe een pepertje nodig heeft in zijn achterste.” Hoe doet hij dat bij Achahbar? „Soms moet je spelers even met een stok slaan en dan weer een arm om ze heen slaan.”

Tegen PSV start de geblokte aanvaller voor het eerst dit seizoen in de basis. Hij krijgt een kans doordat vaste spits Colin Kazim-Richards op de terugweg is na een blessure en stand-in Mitchell te Vrede niet kan overtuigen.

Bij de ereronde klimt Achahbar op de schouders van de avontuurlijke Feyenoord-aanvaller Elvis Manu. Die zat lang in dezelfde situatie als Achahbar. Ze zaten samen in de jeugdopleiding, kregen geen basisplaats en werden uiteindelijk verhuurd. Nu worden ze stapje bij stapje belangrijker voor hun club. „Ja, we hebben allebei in hetzelfde beschuitje gezeten”, zegt Manu zonder blikken of blozen. „Daarin kan je van elkaar leren en elkaar helpen. Dat hebben we gedaan.”

Manu zit in een WhatsApp-groep met Achahbar, vertelt hij. Samen met nog zes andere spelers. Ze hebben er veel lol, zegt Manu. „Als ik vanavond weer ga kijken wordt er ook weer een hoop gelachen.”