Dijkhoff: een talent van de harde lijn

Campagnetalent Dijkhoff ziet zijn inzet beloond met een staatssecretariaat op Justitie.

Op zijn 17de werd hij lid van de VVD en met 34 jaar is-ie staatssecretaris. Gisteren benoemde de koning Klaas Dijkhoff tot staatssecretaris van Veiligheid en Justitie. Daarmee heeft het departement niet langer de nestor van het kabinet-Rutte in huis – Ivo Opstelten – maar de benjamin.

Politiek talent is de standaardterm op het Binnenhof voor zo iemand als Klaas Dijkhoff. Maar wat maakt iemand tot zo’n talent? Bij de liberalen komt dat ongeveer neer op een combinatie van hard werken en niet bang zijn om je mond open te trekken. Maar áls je dat doet, overzie dan alsjeblieft de consequenties en maak dus geen domme fouten.

Zichtbare fouten maakte Dijkhoff in zijn ruim vier jaar als Kamerlid in de VVD-fractie niet. Terwijl hij nu en dan wel de vrijheid nam om afstand te nemen van het kabinetsbeleid. Meer dan de nieuwe minister Ard van der Steur als Kamerlid deed.

Dijkhoff sprak bijvoorbeeld de plannen van partijgenoot en toenmalig minister Opstelten tegen om een ‘vakantieregister’ te maken, een database met vluchtgegevens van passagiers om terrorisme tegen te gaan. Ook na de aanslagen in Parijs in januari, toen het momentum in Europa om zo’n register op te zetten opnieuw ontstond, bleef Dijkhoff kritisch. Hij twijfelde aan de proportionaliteit van de maatregel.

Kan iemand die ruim vier jaar Tweede Kamerlid is geweest en daarvoor werkte als docent en in de lokale politiek zat, het aan om mede leiding te geven aan een ministerie? En dan ook nog één van de lastigste en grootste departementen? Klaas Dijkhoff staat bij zijn collega-Kamerleden van andere partijen bekend als inhoudelijk gedegen. Hij heeft de gunfactor en snapt het politieke spel, dat scheelt, zeggen ze.

Van Dijkhoff is duidelijker waar hij staat in het veiligheidsdenken dan van Van der Steur. Preventie doet er volgens hem zeker toe, maar hij is uiteindelijk meer van de meedogenloze lijn. Zo kwam hij met een wetsvoorstel om woonoverlast te beperken. De burgemeester moet mensen bestuurlijke maatregelen op kunnen leggen. „De vrijheid van de één mag slechts worden beperkt als zij de vrijheid van anderen schaadt”, schrijft hij in het wetsvoorstel. En dat gebeurt volgens hem bij woonoverlast: „Een hond die continu blaft, omwonenden die weigeren het portiek schoon te houden, buren die laat in de nacht luidruchtige gasten over de vloer hebben.”

Gisteren zei Dijkhoff in een korte verklaring dat de portefeuilleverdeling tussen minister en staatssecretaris grotendeels hetzelfde blijft. Dat betekent dat Dijkhoff over asiel en immigratie gaat, dat gevoelige onderwerp dat een bewindspersoon amper goed kan doen. Waar Teeven zich uiteindelijk pragmatisch opstelde en het als uitdaging zag om het kabinet niet te laten struikelen over ruzie op zijn asielterrein, zou Dijkhoff zomaar de opdracht van de VVD-top kunnen krijgen om een steviger lijn in te nemen.