Stiltecoupé-sharia

Vorige week was het weer zover. Ik moest naar een andere ‘stad’ – de enige echte stad in dit land is natuurlijk Rotterdam – om een lezing te geven. Ik haalde weer gehaast de trein die ik moest hebben. Opgelucht ging ik zitten. Maar helaas pindakaas, het bleek een stiltecoupé te zijn.

Er rust een politiek taboe op in ons land, maar uw columnist durft het te benoemen: stiltecoupés zijn een gevaar voor onze samenleving. In alle opzichten is de stiltecoupé een walgelijke vinding, nee, een totalitaire ideologie.

Op de ramen van de stiltecoupé staat met grote hoofdletters STILTE, gevolgd door een ‘S’-logo, en daarna weer STILTE. Daaronder staat een ander logo, waarschijnlijk voor veel belastinggeld door een of ander sjiek desainburau ontworpen: een mannetjeshoofd dat zijn vinger aan zijn mond houdt. En dat zijn nou net de types die vertoeven in de stiltecoupé. O wee als je durft een telefoontje op te nemen of met je buurman of -vrouw te praten. Ze zitten handenwrijvend te wachten tot dat gebeurt. Want dan kunnen ze opstaan en zes zitplaatsen naar achteren lopen om jou eens zelfvoldaan te vermanen: „Dit is een stiltecoupé hoor!”, waarbij ze altijd naar dat griezelige logo verwijzen.

Je ziet het in hun ogen: in hun voor de rest supersaaie leven gebeurt er niets, stellen ze niets voor en zullen ze ook nooit iets spannends meemaken. Maar in de stiltecoupé kunnen ze macht uitoefenen op medepassagiers. Zeg maar, dezelfde types die de hele dag bij hun buren loeren of ze hun hek wel in de juiste kleur schilderen, opdat ze hen kunnen verlinken bij de gemeente.

Ze schuwen niemand, beste lezer. De verhalen zijn mij bekend. Zoals moeders die in een drukke trein met hun kleine kinderen in de stiltecoupé gaan zitten. Als die kinderen niet zwijgen komt er binnen no time een stiltecoupécollaborateur hen even streng toespreken.

Deze stiltecoupé-sharia moeten we bestrijden. Want heel Nederland is al een stiltecoupé. Zo blijkt uit onderzoek dat 16% van de Rotterdammers amper sociale contacten heeft, en dat daarnaast 6% in een totaal isolement leeft. Elders in het land is het net zo. Het is dus hoog tijd voor praatcoupés in de trein: daar ben je verplicht om te praten: aan de telefoon of met een medepassagier. Doe je dat niet, krijg je een boete. Welke politicus durft dit op de agenda te zetten? Stop de stiltecoupé-isering van Nederland!