Een knettersympathiek vegetarisch restaurant

Foto Roger Cremers

Het was vlees, vlees en een beetje gevogelte de afgelopen tijd. De Franse bistrokeuken die weer en vogue is, maakte dat we vooral steak, boeuf, poussin, eend en andere vlezige bordjes leeg zaten te eten. We wilden nu even minderen, we kozen voor vegetarisch.

Betty’s is een vegetarisch restaurant aan het rustige deel van de Rijnstraat en bestaat al 26 jaar. Een golden oldie. De eigenaar, tevens gastheer, werkt samen met zijn echtgenote die in de keuken staat met de mooiste producten en zelfs eieren komen bij hem de pan niet in. „Een ei is toch een kuiken”, is zijn commentaar. Als we binnenkomen, dringen de Indiase geuren zich aan ons op (beetje te veel van het goede) en uit de keuken klinkt zachtjes de muziek van Philip Glass, de sfeer is ronduit sereen te noemen. Betty’s is een huiskamerrestaurant, het is duidelijk dat het veel vaste gasten kent – er wordt driftig gezwaaid naar de habitués – en die gasten hebben bescheiden beschaving hoog in het vaandel. Er wordt zachtjes gepraat – even wennen, maar het is uiteindelijk een verademing.

Het menu wisselt en er is geen keuze, een driegangen verrassingsmenu (32,-). We gaan na het apéritief – een glas mooie witte sauvigon blanc uit de Loire (5,50) en een flute perensekt (5,-) – van start met een bord vol voorgerechten, onder andere een Aziatische ‘streetsalad’ met avocado en papaya, geroosterde tuinboontjes, pruimenchutney, Griekse olijven en knolselderij. We krijgen er een bordje mooie olijfolie uit Griekenland bij („hebben we zelf ter plekke getapt”), prettig brood en wat zeezout. Het is een goed bord voorgerechten – behalve de tuinboontjes, die ons niet kunnen bekoren– en ook nog eens pittig gekruid, lekker! De eigenaar, die in z’n eentje de bediening doet, is één brok enthousiasme en kennis; heel prettig hoe hij zijn gasten ontvangt en verzorgt.

Het hoofdgerecht valt een beetje tegen, het is te veel een ratjetoe: een bord met bulgur met verschillende soorten groenten (kool, ratatouille), een dot crème fraiche en een pittige eigen tomatensaus met daarbij Marokkaanse gecarameliseerde worteltjes (lekker pittig), geroosterde Italiaanse bietjes (weinig smaak), Puy linzen en een stoofschoteltje van spinazie en andijvie met verschillende yoghurtsausjes. Allemaal best lekker, maar wij horen toch te nadrukkelijk de echo van de vegetarische keuken van ooit. Oneerbiedig gezegd: het roept herinneringen op aan de ‘rijst met prut’ uit onze studententijd. Met dien verstande dat het bij Betty’s met heel wat meer liefde en zorg is gemaakt, dat is duidelijk.

We drinken een glas stevige Rhonewijn (5,50), kiezen uit de royale selectie uitstekende thee (4,-) en hebben inmiddels ook een fles mineraalwater op tafel staan (5,95).

Bij het dessert komt het helemaal goed. Er wordt hier driftig taart gebakken – taart zonder eieren. Het is dan ook geen toeval dat een paar Hindoestanen even wat taart komen afhalen, want religieuze Hindoestanen zijn vegetarisch en eten ook geen eieren. Er is keuze uit maar liefst acht taarten. We kiezen voor de galette de pommes van bladerdeeg met appel en lemoncheesecake. Beide zijn overheerlijk en komen in een royale punt, en dus gaan we met een doggybag taart naar huis.

We hadden die tas nog verder kunnen vullen met kruiden, olijfolie, olijven en andere mooie producten waarmee de restaurateurs werken en die in de zaak staan uitgestald. Uiteindelijk wordt het een geurkaars van hoge kwaliteit.

Betty’s is een knettersympathiek restaurant, prettig voor vegetariërs, maar ook voor vleeseters die een onhippe oase in het drukke stadsgewoel zoeken. De sfeer is rustig, het eten is misschien hier en daar wat ouderwets, maar verder dik in orde en vooral de vriendelijkheid en service zijn uitzonderlijk. Men kan er zomaar naar verlangen dat er meer van dit soort mensen op deze aardkloot rondlopen.