Column

Zichzelf verstoppende twintigers? Grenzeloos infantiel

Leuk hoor, ‘het kind in jezelf ontdekken’, maar er zijn grenzen, vindt althans Christiaan Weijts.

Ikea wil niet dat mensen massaal verstoppertje komen spelen in de filialen. In Eindhoven zou een Facebookevenement plaatsvinden waarbij iedereen zich zou verstoppen achter Ektorps, onder Dombås en in Billy’s.

Wie zou dat in hemelsnaam willen?

Veertienduizend volwassen stervelingen, volgens de pagina. De organisatie kondigt nu aan naar een andere locatie uit te wijken.

Op station Antwerpen Centraal is ook een verstoppertjesfeest afgeblazen. Wat wel doorgaat: Disco Boodschappen doen, 10 april in een Amsterdamse supermarkt. ‘De allervetste boodschappen ervaring.’

Heel de wereld is een speeltuin en alle mannen en vrouwen zijn slechts kleuters.

Zaterdag schreef de filosoof Ger Groot (60) in Trouw een stuk waarin hij zich ergert aan de huidige twintigers, „de meest gepamperde generatie uit de Nederlandse geschiedenis”, die eindeloos feestviert en „het waagt zich te beklagen over haar treurig lot”.

Aanleiding voor die ergernis was een interview in nrc.next van vrijdag, met Sarah Sluimer (29), de nieuwe programmadirecteur van de Tolhuistuin, een hip en jong cultuurcentrum in Amsterdam, zonder ‘grijze heren’. Sluimer sloeg meteen terug in een vilein en scherp stuk waarin ze weigert als een ‘blasé puber’ te worden neergezet. Toch vind ik (38) de observaties van Ger Groot niet helemaal onzinnig.

Ik juich culturele initiatieven toe, maar merk dat ik diep moet zuchten als ik lees dat je bij die Tolhuistuin – hoe vernieuwend - ‘je dag kunt beginnen achter je laptop, daarna om vijf uur borrelen met vrienden, naar een literaire bijeenkomst gaan, een hapje eten, drinken, dansen en dan ’s nachts om drie uur met je vrienden de club uitrollen’.

Dat er in onze hoofdstad een nijpend gebrek bestaat aan cappuccinocafés met wifi, kroegen en dansclubs is mij totaal ontgaan. Ook cultuur moet door de frivoliseringsmachine. Leuk, die literaire avondjes, maar je moet er wel wat te eten, drinken en dansen bij hebben.

Die Ikea-verstoppertjesrage begon in Vlaanderen, als onderdeel van de stunt ‘30 voor 30’, waarbij een vrouw nog dertig dingen wilde doen voordat ze stierf – herstel: dertig werd. Daar zit het probleem, dat mij verwondert. Ik keek destijds juist reikhalzend uit naar het volwassen leven. En terecht, want na mijn dertigste is alles pas goed begonnen. Voor twintigers van nu is volwassen synoniem met dood.

Die angst heeft een infantiliseringsgolf ontketend die alles optuigt tot een kinderfeestje. Leuk hoor, ‘het kind in jezelf’ ontdekken, maar moeten echt óveral de feesthoedjes op, van het kopen van een staafmixer (‘Gefeliciteerd met je aankoop!’) tot het lezen van je e-mail (‘Hoera! Je hebt alle belangrijke berichten in je Postvak IN gelezen’)?

Ik heb een simpele oplossing voor al die zich verstoppende twintigers: neem kinderen. Dan kun je zo vaak verstoppertje spelen als je maar wilt, en tegelijkertijd volwassen zijn.