Stemmen aan boord van de Ark van Noach

In aanloop naar de Statenverkiezingen van vandaag bezochten twee verslaggevers de twaalf provincies en tekenden alledaagse zorgen van de kiezer op. In Dordrecht willen de vroege kiezers vooral rust in de politiek.

Wat is er passender, op deze dag van de verkiezingen voor provincie en waterschap, dan stemmen op een boot? Aan boord van een replica van „het oudste en tevens grootste houten schip ter wereld”, de Ark van Noach in de Merwede bij Dordrecht?

„Het is logisch dat voor de verkiezingen voor het waterschap een stembureau zit op het schip dat wij juist hier hebben gebouwd in Dordrecht, de plaats waar rivier en zee samen komen, en waar de kans op overstromingen zo groot is”, zegt Rob Dijksman, medewerker van de Ark.

Erg druk is het vanochtend nog niet geweest. „Dat kun je verwachten”, zeggen Joep Hilgert, gepensioneerd machinebankwerker, en zijn vrouw Annelies. „Dit is toch een belachelijke locatie? Waarom mogen we niet gewoon in ons buurthuis stemmen?” Samen met hun witte hondje Cindy hebben ze de gang naar het houten gevaarte toch maar gemaakt. „We hebben gezocht naar kandidaten die uit Dordrecht komen en iets voor onze stad kunnen betekenen”, zegt Annelies. Voor de provincie viel de keuze op iemand van de SP. „Heel bewust. Het is de enige socialistische partij die er nog is.” Voor het waterschap werd het een kandidaat van een partij waarvan ze de naam zijn vergeten. „Maar hij kwam uit Dordrecht.”

Meer volk was er vanochtend op de been op het stembureau in het stadskantoor in Dordrecht. Na veertig minuten zijn er dertig stemmers geweest. En wat opvalt: vrijwel iedereen stemt voor de provincie én voor het waterschap. Zijn deze gezamenlijke verkiezingen wellicht de doorbraak voor de democratische legitimatie van waterschappen? Liften de waterschappen mee op de bekendheid van de provincies?

Veel stemmers in Dordrecht zeggen bij het stemmen de waterschappen „gelijk even meegepakt” te hebben en daarbij dezelfde partij te hebben gekozen. „Als ze het in de landelijke en provinciale politiek goed doen, zal het bij het waterschap ook wel zo zijn”, zegt een man van middelbare leeftijd die twee keer op de VVD heeft gestemd. Zijn naam wil hij niet zeggen. „Mijn moeder zei altijd dat je drie keer in je leven in de krant moet komen: bij je geboorte, je huwelijk en je dood. Dat is me één keer gelukt.”

Voorzitter Piet Wapperom van het stembureau, in het dagelijks leven brandweerman, haalt koffie. Hij is niet van plan mensen die vragen stellen over de waterschappen te woord te staan. „Daar zijn wij niet voor.” Wapperom blijft bijna de hele dag hier, en vanavond gaat hij stemmen tellen. „Dat wordt inderdaad dubbel tellen deze keer”, zegt hij. „Maar de opkomst voor deze verkiezingen is natuurlijk wel lager dan die voor de Kamerverkiezingen.” Zodat het misschien toch niet een zeer lange nacht wordt.

Tot de vroege stemmers behoren twee rijksambtenaren. De één is Cor Jabaaij, manager bij de interdepartementale post- en koeriersdienst. Hij heeft twee keer VVD gestemd. „De VVD doet het landelijk goed.” Ook de provinciale standpunten spreken hem wel aan. Neem de discussie over windmolens. „Ik ben voorstander van duurzame energie, maar er moeten niet te veel windmolens op land komen.” De andere rijksambtenaar wil haar naam niet kwijt. „Ik werk op het ministerie van Algemene Zaken.” Ze heeft twee keer PvdA gestemd. „Doe ik al jaren. Ik wil nog wel eens zweven, maar dit keer dacht ik: ach.” Hoezo ach? „Het is belangrijk dat de coalitie ook in de senaat standhoudt.” Ook een ambtenaar van de gemeente Dordrecht stemde PvdA. Twee keer op een vrouw. „De partij heeft in de economische crisis goed samengewerkt met de VVD, men is naar elkaar toe gegroeid.”

Nog eentje dan. Een vrouw heeft gestemd en beent haastig naar de uitgang, op weg naar haar werk „in de accountancy”. Het is tweemaal VVD geworden. „De VVD heeft ons goed door de crisis heen geholpen. Ik weet niet hoe dat met andere partijen zou zijn afgelopen. Het is nu bovendien vrij rustig in de politiek, en dat moet zo blijven.”