Zanger van Raketkanon zingt het liefst crowdsurfend

Voor opnames voor hun oorverdovende tweede cd ging de Vlaamse band Raketkanon naar Chicago.

Pieter-Paul Devos van Raketkanon foto Tom Roelofs

Zanger Pieter-Paul Devos van het verpletterende Vlaamse rockfenomeen Raketkanon wordt het liefst letterlijk op handen gedragen. Als het publiek het toelaat, brengt hij een groot deel van zijn optredens stagedivend en crowdsurfend door. De microfoon gaat mee de lucht in. Zijn zang, een door effectapparatuur vervormde oerkreet, moet het niet hebben van gevoeligheden. Behalve in de songtitels, want die dragen de namen van echte mensen: Florent, Anna, Pjotr en Mathilde. Geluidstechnicus Nico van der Eeken kreeg zijn eigen songtitel op het onlangs verschenen album RKTKN #2.

Of het nu sludge-metal wordt genoemd of noiserock; Raketkanon produceert een donderend geraas dat op oorverdovend volume de zaal in wordt geslingerd. De laag gestemde gitaar van Jef Verbeeck en de bassynthesizer van Lode Vlaeminck zijn er zowel voor de melodie als voor de vibraties die ze veroorzaken in nieren en onderbuik. Drummer Pieter de Wilde vuurt er de salvo’s bij af die de naam Raketkanon eer aandoen. Het ongebreideld enthousiasme van een twaalfjarige wilden ze uitdrukken met de bandnaam. „Een raket én een kanon, welk kind zou daar niet mee willen spelen?” Belgische rock maakt zich langzaam maar zeker los uit de schaduw van dEUS en andere artrockbands, zegt Devos. „Er is niks mis met die bands, maar zij zijn van een andere generatie en hun muziek werd soms nog wel op de radio gedraaid. Dat is het laatste wat ons interesseert. Ons doel is om volstrekt eigenzinnig te blijven, zonder enige concessie aan toegankelijkheid of airplay. ”

De recente clip van het nummer Florent is spraakmakend: Devos liet zijn lange haar afknippen voor een braaf playbackoptreden waarin de disco-achtige uitstraling lijnrecht tegenover de compromisloze muziek van Raketkanon staat. Decorum is Pieter-Paul Devos meestal vreemd; bij een optreden liet hij zich de broek van zijn kont trekken en begaf hij zich piemelnaakt onder de mensen. Hij heeft lak aan een verbod op stagediven, zelfs als dat op festivals met grote verkeersborden wordt aangekondigd. „Fuck dat. Het zijn tijden van regeltjes en middelmatigheid. Zolang gij daar in meegaat zal dat niet veranderen. Ik wil de feedback van het publiek persoonlijk voelen.”

Raketkanon trof een medestander in de Amerikaanse producer Steve Albini, die hen naar Chicago liet komen om RKTKN #2 in zijn studio op te nemen. Heavy en organisch waren de sleutelwoorden, zegt Jef Verbeeck over de muziek die zoveel mogelijk live werd opgenomen, precies zoals Albini het deed met Nirvana, Jesus Lizard en zijn eigen band Shellac.