Slaap lekker zo

Ik stond naast je op het perron op Schiphol, op zaterdag, we stapten allebei in de trein van 12.03 uur. In de trein hield je de deur van de eerste klas voor me open met een glimlach. In de coupé zat je achter me en toen de jongen met de koffie kwam, vroeg hij of ik nog een lange dag voor de boeg had. Ik zei: „Als ik zo thuis ben, dan ga ik slapen.” Toen hij jou hetzelfde vroeg, antwoordde je hetzelfde... Ik moest lachen en wilde iets tegen je zeggen, maar deed het niet. Toen ik uitstapte in Zwolle (jij moest nog naar Groningen) wenste ik je een prettige reis en jij zei: „Slaap lekker zo.” Ik wou je mijn nummer geven, maar deed het niet. Hopelijk lees je dit en lukt het alsnog.