Koud

Terwijl een maartzonnetje vrieskou uit de lucht probeert te drijven en de witte rijp op het gras slechts langzaam verdwijnt, rijdt de trein door het platteland richting Arnhem. Een conductrice loopt door de wagons en drukt de ov-chipkaarten tegen de scanner. Als zij bij een oudere dame komt, geeft de passagier haar een cadeautje. „Hier, omdat jullie het zo moeilijk hebben, met al dat geweld en zo.”

De conductrice kijkt eerst verbaasd en daarna ontroerd: „Oh, dank u. Ik krijg het er warm van.”

„Dat mag ook wel”, zegt de vrouw. „Het is vandaag al koud genoeg.”