Een tropisch paradijs is het, bij uitstek geschikt voor ecotoerisme

Veel mensen hadden nog nooit van het eilandenrijk gehoord. Maar Vanuatu is hard op weg dat te veranderen. Het zet zichzelf op de kaart als aantrekkelijke reisbestemming. Het klimaat werkt alleen niet altijd mee.

De vernietigende cycloon Pam doorkruist de pogingen van de tropische archipel Vanuatu om zichzelf op de kaart te zetten als een tropisch paradijs dat bij uitstek geschikt is voor ecotoerisme. Het is een eilandenrijk waar je bij atollen met oogverblindend witte stranden kunt genieten van kleurige vissen en zeeschildpadden. En waar je op een deel van de eilanden kunt wandelen door ongerept dicht regenwoud, vol tropische vogels en andere dieren. ‘Discover what matters’, luidt de leus van het ministerie voor toerisme.

Hoewel de archipel al sinds ver voor Christus bewoond is, raakte die in het Westen pas in de zeventiende eeuw bekend, toen een Portugese kapitein de eilanden voor de Spaanse koning opeiste. Ruim een eeuw later passeerde ook de befaamde Britse kapitein James Cook. De Britten noemden de eilanden de Nieuwe Hebriden en maakten er een kolonie van. Het was een merkwaardige naam omdat deze Nieuwe Hebriden – afgezien van de stormen en de frequente regen – wel erg weinig gemeen hebben met de kille Britse eilandengroep in de Atlantische Oceaan.

Als een van de weinige gebieden ter wereld stonden de Nieuwe Hebriden na 1906 onder gezamenlijk bestuur van Groot-Brittannië en Frankrijk. In 1980 werd het eilandenrijk onafhankelijk, mede door de inspanningen van Walter Lini, een anglicaanse priester die ook de eerste premier werd. Na de onafhankelijkheid raakte vooral de relatie met Frankrijk gespannen, onder meer door Lini’s heftige kritiek op Franse kernproeven in het naburige Nieuw Caledonië.

Landbouw, visserij, toerisme: zo komen de bewoners aan de kost

Het overgrote deel van de circa 260.000 inwoners bestaat uit inheemse Melanesiërs, ook wel ni-Vanuatu genoemd. Ze komen vooral aan de kost met landbouw, visserij en toerisme. De extreme weersomstandigheden, met name de cyclonen die met zeer veel regen en soms ook vloedgolven gepaard gaan, zijn schadelijk voor de landbouw. Daarnaast worden de bewoners van tijd tot tijd opgeschrikt door aardbevingen. Vorige maand nog door één met een kracht van 6,5 op de schaal van Richter. Veel schade richtte die voor zover bekend niet aan.

Ook de infrastructuur heeft door het noodweer vaak zwaar te lijden. Ook ditmaal zijn veel wegen, bruggen en vliegvelden – vaak niet meer dan grasvelden – ernstig beschadigd door de orkaan en kunnen die tot nader order niet worden gebruikt.

De laatste jaren probeerde Vanuatu, tot ongenoegen van sommige grotere landen, ook een graantje mee te pikken van de offshore financiële dienstverlening. De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) dreigde enkele jaren geleden zelfs met sancties, als Vanuatu criminelen zou blijven helpen hun illegaal verworven gelden op de eilanden te stallen. In 2011 haalde de OESO Vanuatu echter weer van de zwarte lijst af omdat het orde op zaken had gesteld.