Hop of the pops

HopPoperinge003Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Pops de koosnaam die Engelse soldaten gaven aan Poperinge in de Zuidwesthoek van Vlaanderen. Het plaatsje lag weliswaar vlakbij het toneel van de bloedigste veldslagen uit de Grande Guerre, maar was zelf niet belegerd en diende als ‘Petit Paris’ tot ontspanning en vertier. Doordat de oorlog hier niet woedde, kan er anno nu naar hartelust in de grond geschept worden zonder kans op blindgangers. En gespit wordt er momenteel, want het is dezer dagen het oogstseizoen voor de hopscheuten. De hopscheuten, de ‘herauten van de lente’ zoals ze ter plekke bekend staan, zijn de uitlopers van het hopwortelstelsel. Het taugé-achtig gewas moet uitgegraven worden eer de hop bovengronds komt om zich langs de hopstaken een weg naar de hemel te banen.


Rond Poperinge zijn enkele tientallen hoptelers actief; dit filmpje maakte ik een paar jaar geleden bij de familie Desmijtter. Er wordt veel noeste handarbeid verricht voor een teer product dat enkel dagvers gesavoureerd hoort te worden en het is dus kostbaar: rond de tachtig euro per kilo. Al wordt er per gerecht niet veel meer dan een half ons van gebruikt.