De meester van de op maat gemaakte pruik

foto leo van velzen

Eén van de eerste reacties op de dood van Sjoerd Didden kwam in een tweet van filmregisseur Dick Maas. „Dag Sjoerd!” schreef hij. „Die ouwe boven kan best een nieuwe pruik gebruiken...” Als maker van de succesfilm Amsterdamned (1988) was Maas een van de vele opdrachtgevers van de gerenommeerde pruiken- en grimeontwerper. Diddens weduwe Gies van de Kamp schat dat haar man in totaal zo’n 12.500 maatpruiken heeft gemaakt. Hij werkte voor film, televisie, toneel, opera, ballet en musicals. Eind februari stierf hij, 54 jaar oud. De laatste pruik die hij maakte, was voor hemzelf, wegens de chemokuur.

Eigenlijk had Sjoerd Didden chirurg willen worden, vertelde hij eens. Maar omdat hij „zwaar leesblind” was, werd het de kappersschool. Begin jaren tachtig belandde hij in de theatersector. Zijn cv lijkt allesomvattend: van films als Antonia, Zwartboek en de man die als maaltijd wordt opgediend in The cook, the thief, his wife and her lover van Peter Greenaway, tv-series als Baantjer en Waltz, toneelproducties als Odysseus (De Appel) en Lang en gelukkig (RO Theater) tot alle grote musicals die Joop van den Ende de laatste 25 jaar produceerde, in binnen- en buitenland. Zijn oeuvre omvat zelfs een levensgrote Couperus-pop in negentiende-eeuwse costume de soir voor het Louis Couperus Museum in Den Haag. En twee keer maakte hij een Cyrano-neus: in 1991 voor de gelijknamige Van den Ende-musical en vorig jaar nog voor de parodie De zere neus van Bergerac waarmee het RO Theater tot voor kort op tournee was.

„Sjoerd had veel smaak- en stijlgevoel en een enorm visueel geheugen”, aldus Gies van de Kamp. „Hij is eens met een kunsthistoricus door het Rijksmuseum gelopen, waar hij alle portretten op tien jaar nauwkeurig kon dateren.” Ze prijst ook zijn intuïtie: „Hij kon met zijn ogen dicht aanvoelen wat voor pruik iemand nodig zou hebben. Maar alles stond bij hem ten dienste van de productie. Als het uiteindelijk tóch beter was als iemand géén pruik droeg, kon hij het daar onmiddellijk mee eens zijn.”

Allengs groeide Diddens praktijk uit tot een bedrijf met twee vestigingen. In Amsterdam zetelt de dagverhuur; pruiken die ooit in opdracht werden gemaakt zijn er te huur voor wie ze snel nodig heeft. Tv-programma’s als De TV-kantine, waarin actueel wordt geïmiteerd, profiteren daarvan. Atelier Sjoerd Didden, in Rotterdam, heeft een directe lijn naar Indonesië waar zestig tot zeventig vrouwen de in Nederland ontworpen pruiken maken. Van de Kamp hoopt beide activiteiten te kunnen voortzetten.