Stop Jo? Go Jo!

De opvoedtips van Jo Frost zijn zo slecht nog niet, betoogt Phaedra Werkhoven.

Foto Thinkstock

Vorige week dinsdag was de eerste aflevering van Jo Frost: Nanny on Tour op televisie. Daarin was de ‘supernanny’ in Nederland in actie te zien. Jo Frost is al jaren niet alleen binnen het Verenigd Koninkrijk een begrip, maar ook daarbuiten. Niet lang nadat de aflevering was afgelopen – of eigenlijk al tijdens de uitzending – ontstond op Twitter en Facebook verontwaardiging over de aanpak van Jo Frost.

Boze moeders en opvoeddeskundigen sloten zich aaneen in de actie #stopjofrost. Samengevat komt hun kritiek erop neer dat Frosts befaamde ‘naughty step’ (een meubel waar het kind op moet zitten als het iets verkeerds heeft gedaan) niet meer kan. Sterker: dat haar hele aanpak niet deugt, omdat er meer naar het kind geluisterd moet worden. Jo zou ouders leren dat ze de baas moeten zijn over hun kind, alsof het over honden gaat.

De behoeften van het jongetje in die eerste aflevering werden totaal genegeerd, meenden de boze moeders. Het zou meer moeten gaan om een time in dan om een time out. Anders bestraf je niet het negatieve gedrag, maar het kind. Daarmee zou je je kind leren dat jouw liefde beperkt is.

Kinderen gedragen zich dwars met een reden en met voldoende liefde en aandacht kom je erachter wat die reden is. Een groot probleem volgens de stopjo-frosters is dat iedereen de methode van Jo Frost gaat nadoen. Er zitten naar hun mening veel te veel zielige kindjes op naughty steps, die eigenlijk in de armen van hun moeder zouden moeten liggen.

Frost doet juist goede dingen

Iedere generatie voedt op z’n eigen manier op, en daar is helemaal niks mis mee. Maar dat hele hordes weldenkende mensen zich nu achter een actie scharen om Jo Frost te stoppen, zonder dat ze feitelijk de theorie van Frost helder voor ogen hebben, gaat mij erg ver.

Op Twitter was een ware stopjofrost- politie actief. Moeders die tweets stuurden als: „Vandaag zag ik een wanhopige moeder haar kind in de hoek zetten in de gymzaal. Mijn hart brak. Daarom #stopjofrost”. Lekker elkaar de maat nemen en beoordelen, zonder dat je weet wat er speelt. Zorgelijk. Vooral omdat Jo Frost juist heel goede dingen doet.

Uit de uitzending met de Nederlandse moeder kun je maar één conclusie trekken: Jo Frost heeft het leven van de moeder weer op de rails gezet. We zagen een alleenstaande moeder die de regie over haar twee jonge kinderen en haar leven compleet kwijt was. Jo Frost liet de moeder zien dat haar zoontje juist op zoek was naar haar liefde en zich daarom onhandelbaar gedroeg. Ook maakte ze duidelijk dat de uitgeputte vrouw eerst aan zichzelf moest denken, voordat ze een liefdevolle moeder kon zijn. Ze liet zien dat de moeder niet steeds in discussie moest gaan met de driejarige. Dat ze duidelijk moest communiceren. Dat ze moest praten met haar kind tijdens het eten, in plaats van te letten op negatief gedrag.

Uiteindelijk was de redding voor de moeder dat Jo naar háár luisterde. Dat ze inzag dat ze hulp moest zoeken en zich tegenover vrienden kwetsbaar mocht tonen. Door die aanpak zagen we dat het jongetje luistert en de moeder weer slaapt. Ik zeg: top!

Wees de baas over jezelf

Jo Frost is niet degene die beweert dat je je kinderen zomaar op een ‘naughty step’ moet zetten. In normale gezinnen zou je die maatregel nooit nemen. Ze is juist voor praten met je kind, voor liefde, voor het leuk hebben met elkaar. Nergens kun je uit haar opvoedtheorieën concluderen dat het goed is om de baas te zijn over je kinderen. Nee, je moet juist de baas zijn over jezelf, en duidelijk zijn voor je kinderen.

Dat er groepen moeders zijn die haar methode op een verkeerde manier overnemen, is niet de schuld van Jo Frost. Bovendien betwijfel ik dat. Gaan we ook allemaal naaktlopen doordat we A’dam en E.V.A. hebben gekeken?

Ik denk dat jonge kinderen er baat bij hebben als ze duidelijk en tegelijk liefdevol worden opgevoed. Van eindeloos

met ze onderhandelen en discussiëren over zaken die gewoon moeten, worden ze geen betere mensen. Daarom: #gojofrost!