Un amour de jeunesse

NPO 2, 00.00-01.45u.

(Mia Hansen-Løve, 2011). De 15-jarige Camille is stapelverliefd op de vier jaar oudere Sullivan. Haar liefde voor hem domineert haar bestaan, zonder zijn aanwezigheid is haar leven zinloos. Als Sullivan iets met zijn vriend onderneemt, is de bezitterige Camille vol verwijten. Waarom is hij niet bij haar? Un amour de jeunesse volgt de wederwaardigheden van Camille tussen 1999 en 2007, en weet haar allesverzengende puberliefde pijnlijk voelbaar te maken. Camille ontbeert nog het relativeringsvermogen van volwassenen en ziet de liefde in absolute termen. Als Sullivan voor een paar maanden naar Zuid-Amerika vertrekt stort ze volledig in. Net als in Le père de mes enfants laat Mia Hansen-Løve in haar derde film zien hoe haar hoofdpersoon omgaat met een groot verlies. Camille gaat architectuur studeren en heel langzaam hervindt ze zich. Waar ze eerder volledig opging in haar eigen gevoelens, leert ze tijdens excursies naar Bauhausgebouwen in het Duitse Dessau dat geluk sterk samenhangt met de interactie tussen de mens en zijn leefomgeving. Zonder het te benoemen suggereert de film met deze Bauhausmetafoor dat volwassenheid, ook in de liefde, pas begint als je rekening houdt met anderen.

André Waardenburg