Op Kruispunt Bos kun je mensen zien vliegen

In aanloop naar de Statenverkiezingen van 18 maart bezoeken twee verslaggevers de twaalf provincies en tekenen alledaagse zorgen van de kiezer op. De weg tussen Zwolle en Almelo is aan vernieuwing toe. „Eigenlijk is het hier niet uit te houden.”

Als een autoweg niet meer aan de eisen voldoet, zodat er vaak files staan, dan wordt zo’n weg door politici al gauw een „karrenspoor” genoemd. En jawel. Ook in Overijssel ligt zo’n weg. De weg tussen Zwolle en Almelo. De N35. Een 50 kilometer lange rijksweg met twee enkele rijstroken en stoplichten. Auto’s in slakkengang over het asfalt. Vrachtwagens door winkelstraten. In de berm monumentjes voor de doden.

De N35 loopt pal langs het huis van Aly van Loohuizen in Raalte. Zij woont er veertig jaar. „Bezoekers schrikken van het lawaai, maar wij zijn eraan gewend”, vertelt ze. „Ik vind het zelfs griezelig als ik ineens geen auto’s hoor. Dan denk ik: zou er een ongeluk zijn gebeurd?” Zelf kan ze met de auto amper haar huis bereiken. „Ik moet soms wel tien minuten wachten om af te slaan.”

Het karrenspoor moet, kortom, nodig worden verbouwd. Dat gaat langzaam. Al twintig jaar worden er plannen gemaakt, en vooral provincie en rijk bakkeleien over geld. „Goede infrastructuur is een absolute noodzaak om de regio’s Zwolle en Twente te verbinden”, zegt gedeputeerde Gerrit Jan Kok (VVD).

We maken een roadtrip van oost naar west. Bij Wierden vertellen omwonenden dat de autoweg binnenkort zal worden verbreed en, misschien nog belangrijker, verder van hun huizen af komt te liggen. „Daar zijn we blij mee”, zegt grootmoeder Adje Smalbrugge vanuit de voordeur van haar boerderij. Ze lacht: „Van mij mag die weg nog veel verder komen te liggen.”

In Nijverdal is een grootse tunnel gebouwd voor zowel trein als auto’s. „De tunnel maakt van het dorp weer een eenheid”, zegt burgemeester Anneke Raven. Op het dak is een fraai park aangelegd. Wel jammer dat de tunnelveiligheid nog niet op orde is en auto’s er pas over een maand kunnen rijden. „De knappe koppen van Rijkswaterstaat krijgen het niet voor elkaar”, meesmuilt een wandelaar. Ook jammer: de huizen langs de tunnel trillen als er een trein doorheen rijdt. „We hebben nu wel een mooi uitzicht, maar slapen kan ik niet meer”, zegt Ellen Mondeel.

De meeste ellende moet nog komen. In Raalte. Hier bevindt zich het Kruispunt Bos. Lange rijen truckers en automobilisten wachten op een momentje groen licht. Kruispunt Bos werd vernoemd naar de bewoner van een villa met een rustieke tuin vol rododendrons, waar je lang geleden, toen er nog geen mobiele telefoons bestonden, om hulp kon bellen als er weer een ongeluk was gebeurd. „Ik heb hier mensen door de lucht zien vliegen”, vertelt zoon Wiebe Bos. „Eigenlijk is het hier niet uit te houden.”

Op het gemeentehuis zijn burgemeester Martijn Dadema en wethouder Wout Wagenmans graag bereid te vertellen wat hun dwars zit. „Raalte is een flessenhals”, legt de wethouder uit. De burgemeester: „Het opwaarderen van de weg bij ons in de buurt staat gepland voor over ongeveer tien jaar. Wij willen dat naar voren halen.”

Binnenkort starten werkzaamheden om een deel van de route veiliger te maken. „Dat is lang niet genoeg”, zegt de wethouder. Hij wil de gang van zaken verduidelijken. „We krijgen een lolly. Die mogen we uitpakken. We mogen er even aan likken. En daarna wordt de lolly weer ingepakt.”

Den Haag, pak dit op.