5 levenslessen van een man met het syndroom van Down

Foto Jan Ede Kuipers. Dick Kuipers op zijn vijftigste verjaardag.

Niet oordelen, luisteren, vergeven, dankbaar zijn, vrede stichten. Jan Ede Kuipers uit Abcoude leerde wijze lessen van zijn broer Dick, een man met het downsyndroom. Die wil hij nu – een maand na zijn overlijden – delen met het grote publiek.

Op 12 februari is onverwacht mijn broer Dick Kuipers overleden. Dick is niet overleden, maar bij ons weggegaan. Zo voelt het. Zijn weggaan is voor mijn zus, Marnella, en mij zeer moeilijk. Wij zijn altijd zeer verbonden geweest met hem.

Mijn broer is op 17 januari 1961 geboren in Amsterdam. In het eerste jaar heeft Dick moeten vechten voor zijn leven. Na tien maanden was hij nog steeds op zijn geboortegewicht. Een strijd op leven en dood.

Mijn moeder heeft in de eerste jaren problemen gekend met de acceptatie. Voor mijn zus en mij is dat nooit een issue geweest; hij was er! Later heeft mijn moeder ervaren wat voor geschenk Dick is geweest. Hij heeft haar overladen met oprechte liefde! Iedere ochtend kreeg mijn moeder een kusje, met de mededeling ‘goedemorgen, mevrouw Kuipers’. Hoeveel moeders zouden dat niet wensen?

Met Dick heb ik uiteraard als kind veel gespeeld, we scheelden maar 1,5 jaar. Als we in Amsterdam in een stampvolle tram stapten, zei ik tegen Dick: „Zeg even heel hard dat je graag wilt zitten.” En dan zei hij: „Ik wil zitten!” Vervolgens stond de halve tram voor ons op en dan konden we lekker bij het raam zitten.

Lees de vijf levenslessen in het complete artikel (€)