Katy Perry-show gered door katten

Katy Perry te midden van haar veelkleurige dansers, maandagavond in de Ziggo Dome. Foto Andreas Terlaak

Zangeres Katy Perry is voor de popmuziek, wat Las Vegas is voor gokken. Bij optredens van de Amerikaanse zangeres figureren meer neonlichten, meer zuurstokkleuren, meer bewegende decorstukken en meer dansers dan bij de meeste muzikanten.

Katy Perry (30) is een ster van het kaliber Beyoncé en Madonna, en kreeg in Amerika onlangs de eer om te zingen tijdens de Super Bowl. De zangeres heeft een opmerkelijke achtergrond: ze groeide op in een religieus gezin zonder televisie en popmuziek en maakte ooit carrière als gospelzangeres. Ze gooide het over een andere boeg met het liedje I Kissed A Girl, dat haar doorbraakhit werd in 2008. Sindsdien is Perry, als brutale losbol met daverend stemgeluid, een idool voor jonge meisjes.

De show waarmee ze gisteravond optrad in Ziggo Dome, Amsterdam – de eerste van twee nagenoeg uitverkochte concerten – draait om haar laatste cd Prism (2013) en is opgebouwd uit thema’s als prisma’s, Egypte, katten en ‘hyper neon’.

De eerste delen van de ruim twee uur durende show sloegen door in kleurigheid en angst voor de verveling: choreografieën vielen weg tegen de hyperactieve filmbeelden, neonverlichte speren en hanenkammen van de dansers benamen het zicht op de zangeres. Iedereen rende en verdween in gaten in het podium – waar Perry vervolgens uit oprees op de rug van een gouden ‘paard’ (gevormd door dansers) dat op zijn beurt werd verzwolgen door een piramide, waarna de laserstralen weer ronddoolden en vonkenregens spatten. Langzaam drong zich de vraag op wat de zangeres met deze parade aan symboliek wilde overbrengen.

Die vraag lijkt Perry zich inmiddels zelf ook te stellen. Na twee cd’s over lol en tieners, zingt ze op Prism, gemaakt na haar scheiding van de Britse komiek Russell Brand, over existentiële onderwerpen als verlies en onzekerheid. Voor dit thema nam Perry even rust, en zong midden tussen het publiek met enkele muzikanten een tedere, akoestische versie van het nummer Love Me. Waarna ze de zaal opriep vooral „van zichzelf te houden”.

Het moment van introspectie was kort, er moesten nog fellere creaties en pruiken worden aangetrokken, en acrobaten naar de nok gehesen.

De show werd gered door katten. Toen alle dansers met oren, staarten en bontschoenen rondslopen, met Perry zelf als roze Siamees, ontstond er nieuw elan: origineel en elegant, met grappige cartoons en voldoende ruimte voor volwassen dubbelzinnigheid rond het woord poes.