Een vrijgevochten meisjesleven

Charli XCX roept haar fans op om „fucking fun” te hebben. Vanavond staat ze in het voorprogramma van Katy Perry.

Foto Emily Berl/The New York Times

Als een spin in een web van roze en paars gekleurde popmuziek weeft Charli XCX haar liedjes. „Going to the discotheque, getting high and getting wrecked”, zingt ze in ‘Break the rules’. De waarschuwingssticker voor bezorgde ouders op haar album Sucker zit daar niet voor niks. Charli roept haar fans op om „fucking fun” te hebben en te spijbelen van school. Met songs als ‘Boom clap’ en ‘Doing it’ schreef ze de soundtrack voor een vrijgevochten meisjesleven.

Al op haar veertiende componeerde de Engelse Charlotte Aitchison (nu 22) haar eigen muziek en trad ze op bij illegale houseparty’s. „Mijn ouders brachten me, dus zo cool was dat niet.” Haar eerst hit schreef ze voor het Zweedse duo Icona Pop, met wie ze in de zomer van 2013 Robin Thicke’s ‘Blurred Lines’ van de top van de Engelse hitparade verdreef. Met de Australische Iggy Azalea scoorde ze haar eerste Amerikaanse nummer 1, ‘Fancy’. De kassa rinkelde voor zeven miljoen downloads.

XCX („Kiss Charli kiss”) was de lettercombinatie waarmee ze tekstberichten ondertekende. Dat haar muziek door sommigen als „X-Rated” beschouwd zou worden, realiseerde ze zich pas later. Nu kan het haar niet meer schelen: „Popmuziek mag wel wat minder braaf dan het meeste wat tegenwoordig gemaakt wordt.”

Ze schrijft ook voor Rihanna

Deze maand toert ze in het voorprogramma van Katy Perry. Backstage bij de Ziggo Dome antwoordde ze gisteren ontspannen op de kritische vraag over haar lolita-pose (meisje met enorme lolly) op de hoes van Sucker. „Ik speel graag met dat onschuldige imago, juist om er de draak mee te steken. Niet iedereen realiseert zich dat ik zelf schrijf en dat ik geen slaaf ben van een producer. Als meisje was ik een fan van de Spice Girls en hun idee van Girl Power voer ik een stap verder. Ik ben geen fantastische muzikant, maar een demo in elkaar zetten kan ik net zo goed als ieder ander die met een laptop overweg kan.”

Songs schrijven is haar tweede natuur. Ze doet het nu ook voor anderen, zoals Rihanna en Gwen Stefani. Bij een nieuwe compositie ziet ze geen muzieknoten maar kleuren voor zich. „Roze is een zoete, maar ook een heel melodieuze kleur. Voor mijn gevoel roept groen een veel strenger beeld op. Ik hou van kleurrijke muzikanten, zoals David Bowie en Madonna, die zich constant vernieuwen. Mijn volgende album gaat weer heel anders klinken dan alles wat ik tot nu toe gemaakt heb.”