‘Rare meid’ bluft de concurrentie af

Op de avond voor de 1.500 werd Sifan Hassen ziek. Toch koos ze voor de aanval.

Sifan Hassan viert haar overwinning op de 1.500 meter in Praag. Foto David Josek/AP

Doe voorzichtig, kreeg Sifan Hassan voor de finale 1.500 meter als advies van haar coach Honoré Hoedt mee. Maar Hassan luisterde niet en liep ver voor de troepen uit. Pas laat ontdekten de concurrenten dat de torenhoge favoriete niet veel harder kon. Te laat om Hassan van haar eerste Europese indoortitel af te houden.

De voorzichtigheid van Hoedt was ingegeven door Hassans fysieke toestand de avond voor de finale. Ze was zaterdagavond plotseling ziek, zwak en misselijk geworden, vermoedelijk omdat de atlete iets verkeerd had gegeten. Hoedt was er voor de finale niet helemaal gerust op en adviseerde haar om niet het initiatief in de wedstrijd te nemen, ook al had ze dit seizoen minimaal zes seconden sneller gelopen dan haar tegenstanders.

De koppige Hassan had echter andere ideeën. Zij besloot als een speer te vertrekken en onmiddellijk een grote voorsprong te nemen. Ze tartte de andere lopers, die er niet over piekerden om Hassan te volgen. Dat zou killing zijn geweest. Bovendien voerden de andere atletes in hun beleving een strijd om het zilver. Niemand die ook maar meende kans te hebben tegen de geboren Ethiopische, die het indoorseizoen een grote dominantie ten toon had gespreid. Zij liep elke wedstrijd vele seconden sneller dan wie ook.

Maar Hassans tegenstanders wisten niet dat ze de avond ervoor meer boven de wc-pot had gehangen dan op bed had gelegen, en rillend maar volgestouwd met medicatie aan haar race was begonnen. Hassan blufte, tot verbazing van trainer Hoedt, die vanaf de tribune in Praag haar tactiek maar zozo vond. Eenmaal verzekerd van de gouden medaille kon hij erom lachen. Oprecht verbaasd: „Die Sifan blijft een rare meid. Ze maakt het altijd spannend, ook als ze op papier zes seconden sneller is dan de rest.”

Veel en veel sneller

Hassan nam een grote voorsprong, om wegens de verzuring de laatste ronden terug te vallen. Maar toen was het gat al te groot om gedicht te worden. Ze won, logischerwijs in een wat tegenvallende tijd van 4.09,04. Genoeg om de Europese indoortitel binnen te halen, maar veel te traag om komende zomer de wereldtitel in Beijing te kunnen winnen. Dan zal het veel en veel sneller moeten, weet Hoedt. „Ik schat dat ze dan zo rond de 3.53,00, misschien wel 3.52,00, moet lopen.” De reactie van een nuchtere Hassan: „Het was genoeg om te winnen.”

De manier waarop Hassan zich ontwikkelt tot een toploper is ongekend, en vooral on-Nederlands. Maar Hassan is dan ook geen geboren Nederlandse. Een cadeautje uit Ethiopië, waar Nederland goede sier mee maakt. Maar haar grote geheim blijft de reden van haar vertrek uit haar geboorteland, toch geen oord van waaruit asielzoekers massaal vertrekken. In Ethiopië is het relatief veilig.

Uit het feit dat moeder Hassan haar vijftienjarige dochter zeven jaar geleden naar Nederland stuurde, zou geconcludeerd kunnen worden dat de reden van religieuze aard is. Hassan is een moslima, waarmee ze in haar geboorteland tot een minderheidsgroep behoort. Maar ze loopt geen groot gevaar. De bevolking bestaat grofweg uit 60 procent christenen en zo’n 30 procent moslims, twee groepen die vredig samenleven.

Trainer Hoedt zegt pertinent niet te weten wat de exacte reden van vlucht naar Nederland is geweest. „En daar houd ik me ook niet mee bezig”, zegt hij ietwat vinnig. „Ik vind het ook ongepast. Ik zou ook niet graag zien dat er in mijn jeugdverleden gewroet wordt. Dat is privé en vind ik niet relevant voor haar sportbeoefening.”

Hoedt weet wel dat Hassan er moeite heeft, dat ze door haar sport concessies aan het geloof moet doen. Ze voelt zich bezwaard. De trainer: „Dat ze niet kan leven als een voorbeeldige moslima doet haar pijn, vooral tegenover haar moeder. Ze zit er ook erg mee. Daarom wil ze ook geen contact meer met thuis. Althans, ik begrijp dat ze alle banden heeft verbroken. Maar ik weet ook dat Sifan na haar carrière de schade hoopt te herstellen.”

Financiële steun

Met de Europese titel voor Hassan en de bronzen medailles voor Mauren Koster op de 3.000 meter en Thijmen Kupers op de 800 meter, is er volgens Hoedt alle aanleiding voor sportkoepel NOC*NSF om de gesloten beurs voor de middellange afstanden weer te openen. Hoedt, zelf ontslagen als gevolg van de subsidie-intrekking en nu in deeltijd in dienst van de Noorse atletiekbond, vindt dat die groep lopers richting de Spelen van 2016 in Rio volop financiële steun verdient.

Hoedt: „Het hobbyisme van vroeger is terug, want zowel Hassan, Koster, Kupers alsook Susan Kuijken werken afzonderlijk met een coach. En dat terwijl zij een fantastische lichting lopers vormen. Dit is juist een prachtige generatie om in te investeren.”

    • Henk Stouwdam