Moestuintjes

De moestuintjes lopen bij Albert Heijn nog steeds als een tierelier, en ik spaar ze voor mijn buurjongetje. Twee keurige dames vóór mij in de rij rekenen een propvolle kar boodschappen af bij de kassa, een flink bedrag. „Wilt u ook moestuintjes?” vraagt de caissière, en ze schuift negen van de kleine doosjes over de band. De vrouwen overleggen uitgebreid, maar nee, ze hoeven ze niet. „Mag ik ze dan alstublieft?”, vraag ik. De blik van de dames gaat van mij naar de kleurige pakjes. Dan kijken ze elkaar aan. „Nee”, zegt dan de oudste van de twee „Doe eerst zelf maar boodschappen voor zo veel geld.”