Grotere passen richting wereldtop

Sprintster Dafne Schippers blijkt de snelste op de 60 meter en zet een toptijd van 7,05 seconde neer.

Dafne Schippers met haar gouden medaille die ze gisteren in Praag op de 60 meter veroverde. Foto Robin van Lonkhuijsen/ANP

Unieke talenten staan in unieke rijtjes. Dafne Schippers is sinds gisteren de derde sprintster die in één jaar Europees kampioen op de 60, 100 en 200 meter is geworden. Een bijzondere sportvrouw dus. En dat is ze.

Schippers, die in Praag de 60 meter won in een persoonlijk record van 7,05 seconden, treedt in de voetsporen van de Belgische Kim Gevaert (2006/2007) en in een verder verleden (1971) van de DDR-sprintster en drievoudig olympisch kampioene Renate Stecher. Alleen ligt over atletes uit de voormalige DDR een deken van doping, wat de prestatie van Schippers nog specialer maakt.

Hoewel een EK indoor internationaal het laagst staat aangeschreven, heeft Schippers een buitengewone prestatie geleverd. De oorspronkelijke meerkampster is relatief een langzame starter. Of het nu een 60, 100 of 200 meter, zij moet haar winst in het tweede deel van haar race boeken. Dan is 60 meter wel erg kort. Desondanks slaagt ze erin de laatste 30 meter een snelheid te ontwikkelen die in Europa iedereen te machtig is.

Wereldwijd is dat nog een ander verhaal. Dan moet de snelheid nog veder omhoog om kampioen te worden. Ter vergelijking: vorig jaar werd de Jamaicaanse Shelly-Ann Fraser-Pryce in het Poolse Sopot wereldkampioen in 6,98 seconden. Schippers zou met 7,05 in die wedstrijd derde zijn geworden. De Ivoriaanse Murielle Ahouré liep destijds met 7,01 ook nog sneller.

Grotere passen

Maar Schippers heeft als sprintster flinke vorderingen gemaakt. In aanloop naar de EK indoor in Praag besteedde ze met haar trainer Bart Bennema veel aandacht aan de start. In samenspraak met Rana Reider, de Amerikaanse trainer die recentelijk in dienst van de Atletiekunie is getreden. Hij suggereerde om na de start grotere passen te maken, zodat ze haar kracht beter kan omzetten in snelheid. Past ook beter bij Schippers’ postuur, was zijn conclusie.

Bennema maakte dankbaar gebruik van die kennis en stelde in de prachtige O2 Arena in Praag, dat de extra inspanningen hebben geloond. Want Schippers moest alles uit de kast halen om zich de Britse Dina Asher-Smith (7,08) en de Duitse Verena Sailer (7,09) van het lijf te houden. „Maar haar tweede 30 meter was superieur”, stelde Bennema tevreden vast. „Als Dafne die snelheid buiten doortrekt loopt ze op de 100 meter onder de 11 seconden. Dan doe je mondiaal echt mee.”

Schippers had zich na de halve finale nog wel even zorgen gemaakt over de finale. Even maar hoor, want ondanks haar slechte start stelde de tijd van 7,10 haar gerust. Ze was nog niet goed wakker, zei de atlete. Pas nadat ze, terug in het hotel, een half uurtje had geslapen, keerde het vertrouwde gevoel terug. En daarmee haar gemoedstoestand. Schippers wist dat ze hard moest lopen, en dat ze de Britse Asher-Smith in de gaten moest houden. „Vanwege haar snelle start was zij mijn mikpunt”, vertelt Schippers bij haar terugblik op de race. „Als ik haar zou passeren, was de buiten binnen, dat wist ik.”

Grote dame

Schippers dus Europees kampioen op de 60 meter. Na de dubbelslag op de 100 en 200 meter, afgelopen zomer in Zürich een monumentale prestatie. Een reeks die vooral internationaal veel respect afdwingt. Schippers merkt aan alles dat haar status is gestegen. Veel aandacht van de internationale pers en in Praag opvallend luid applaus zodra ze werd aangekondigd. De sprintster Schippers is een grote dame geworden.

Dat geldt nog niet voor de meerkampster Schippers. Want de atlete heeft nog steeds geen keus gemaakt: blijft ze meerkampster of wordt ze sprintster? Haar succes op de sprint is evident, maar haar hart ligt bij de meerkamp. Ze heeft besloten na ‘Praag’ de training voor de meerkamp te hervatten en toe te werken naar de hoogaangeschreven Hypo Meeting, eind mei in het Oostenrijkse Götzis, dé jaarlijkse wedstrijd voor meerkampers. Daarna maakt ze met het oog op de WK, eind augustus in Beijing, haar keus: de meerkamp of de sprint. Die beslissing bepaalt zeer waarschijnlijk ook haar route naar de Olympische Spelen van 2016 in Rio de Janeiro.

Zelf zegt Schippers er nog niet uit te zijn. En dat antwoord op een veelgestelde vraag klinkt geloofwaardig. Maar wie ziet hoezeer de atlete geniet van haar succes op de sprintnummers kan zich moeilijk voorstellen, dat Schippers niet voor dat specialisme kiest. Natuurlijk, de atlete is nog nooit beproefd door topsprintsters uit de Verenigde Staten en vooral Jamaica. Maar dan nog wijst het plezier dat ze ontleent aan haar grote successen als sprintster op een voorkeur voor de koningsnummers van de atletiek.