De Vriend en Minnaar in heldere Beethoven

Pianist Hannes Minnaar en dirigent Jan Willem de Vriend blijken op de eerste cd in een Beethovenreeks een interessant koppel. Inmiddels herkenbaar is de kinetische drive waarmee De Vriend in het Vierde en Vijfde pianoconcert zijn HET Symfonieorkest oppookt: puntig, dynamisch, soms bijna struikelend van enthousiasme. Hoe hij een authentieke darmsnaarklank weet te suggereren bij een modern orkest blijft wonderbaarlijk. Maar vaak dreigt een stabiele puls buiten gehoor te verdwijnen. Op die momenten zorgt pianist Hannes Minnaar voor houvast: zijn heldere spel is respectvol en introvert in het Vierde, geproportioneerd heroïsch in het Vijfde. In de linkerhand wordt een tegenstem soms verrassend uitgelicht, parelend zijn de leggiero-passages. Mooi cadeau: de zelden gehoorde alternatieve solocadens in het eerste deel van het Vierde. Dit kán geen Beethoven zijn, denk je, en toch is hij het.