Beethoven met hert en violen in de oude ‘IT’: het is lente

Veel orkesten presenteren dezer dagen hun programma’s voor komend seizoen. Spannend? De opwinding schuilde voorbije jaren ook vaak in de vrees voor het uitblijven van ‘nieuws’. Klassieke muziek bestaat (grotendeels) uit een canon van meesterwerken. Verrassing op papier is in die zin genre-oneigen, alles hangt af van de uitvoering. Maar als orkesten veilig programmeren én dirigenten en/of solisten engageren met wie de samenwerking al succesvol bleek, wordt de marge voor het onverwachte erg smal. Dan kan het voorkomen dat een concert ter plekke wel heel nauw samenvalt met de verwachting vooraf. Klinkende museumkunst.

Orkesten brengen ook komend seizoen veel vertrouwds – omgord door de nodige drempelverlagende arrangementen (eerst een herfstmenu met hert, dan Beethoven). Maar al bladerend voel je ook een frisse wind. Moet het Concertgebouworkest op Lowlands spelen? Moeten ze Club Nights brengen in de ‘IT’, zoals op Goede Vrijdag voor het eerst gebeurt? Welnee. Maar dát ze het doen, duidt op een nieuwe openheid, op beweging. Die spreekt ook uit de programmering van het Nederlands Phil. Orkest en het Residentie Orkest – die overigens ook verrassen door te kiezen voor wat goede, maar weinig gespeelde Nederlandse muziek (Diepenbrock, Verhulst, Voormolen).

En achter de schermen? Daar kijken de orkesten allang weer verder vooruit. Op 8 april presenteert de Raad voor Cultuur het advies voor de subsidieperiode 2017-’20 aan cultuurminister Bussemaker. Kwesties die de vorige ‘ronde’ onopgehelderd bleven, zullen opnieuw opborrelen. Hoe wenselijk is het dat het Groot Omroepkoor, Nederlands enige professionele concertkoor, bijna exclusief wordt ingezet voor de concertseries van de omroep? Hoe vergaat het straks het Metropole Orkest? En wat te denken van het Residentie Orkest, dat het zonder half miljoen samenwerkingsbonus moet doen én tijdelijk uitwijkt naar het fraaie maar perifere Zuiderstrandtheater in Scheveningen – met alle ‘uitdagingen’ van dien?

Op papier is er genoeg om bezorgd over te zijn. Maar als je dan de musici van Het Balletorkest dapper zonder bladmuziek ziet spelen en acteren in de familievoorstelling Hans en Grietje bij Orkater (vanaf deze week) of je voorstelt hoe KCO-musici straks met wapperende rokkostuums de oude ‘IT’ zullen overnemen waar het Rotterdams Philharmonisch in Ahoy’ gaat samenwerken met het Cirque du Soleil (voorstelling Julia half juni) voel je geen zorg. Eerder lente.