Draagbare luxe, dieper decolleté

Tijdens de eerste dagen van de Parijse ,modeweek, vielen de najaarscollecties van Dries Van Noten en Christophe Lemaire op door draagbaarheid. .

Elegantie in Parijs: ontwerpen van Lemaire voor Hermés en rechtsDries Van Noten foto Peter stigter

Mode is dood, stelde trendvoorspeller Li Edelkoort twee weken geleden tijdens haar trendpresentatie. Kleding is verworden tot een bijproduct, een middel om accessoires te verkopen, waarbij likes op Instagram belangrijker zijn dan het feit of iets geschikt is om daadwerkelijk te worden gedragen. Ontwerpers worden opgeleid om modeshows te geven, catalogi te maken en mooie foto’s, maar hebben geen verstand meer van stoffen. „We gaan naar een tijd toe waarin we alleen maar poplin en jersey kennen”, aldus Edelkoort.

Het is waar: veel kleding die op de catwalk te zien is, wordt nooit in productie genomen. Al worden er, dankzij de grote ketens, meer catwalkontwerpen gedragen dan ooit, zij het dan in inferieure versies . Toch zijn er nog altijd ontwerpers die hun geld niet verdienen met tassen of cosmetica, maar met kleding. En die hun shows niet omhoog tillen met spectaculaire, enkel voor de show gemaakte stukken, maar alles wat ze op de catwalk laten zien te koop aan bieden.

Dries Van Noten is zo’n ontwerper. En dat niet alleen: er zijn weinig ontwerpers die zo bezeten zijn van stoffen als hij. Voor najaar 2015 liet hij woensdagmiddag een een grote rijkdom aan materialen zien: jacquards, vaak met een 3D-effect, zijde met Chinese dessins, geitenbont, lurex, fluweel en zijn kenmerkende borduursels, afgewisseld met stevige katoen. De collectie was een schoolvoorbeeld van moderne luxe: rijk, maar met een gemakkelijk, los gevoel.

Bij een truitje van rood-met-gouden jacquard en een goudkleurige zijden jas met geitenbont aan de kraag kwam een broek van kkaki katoen, over feestelijke, lange jurken werden lange katoenen jassen met legerzakken gedragen . Fluwelen broeken waren zeer oversized, chique zijden tops werden gecombineerd met cargoshorts. Goede vondst waren lange rokken die als een soort omgekeerd schort werd omgebonden en jurken en broeken zo een casual sleep meegaven.

Een andere ontwerper die bijna uitsluitend kleding verkoopt is de Fransman Christophe Lemaire. Vorig seizoen stopte hij als hoofdontwerper bij Hermès om zich volledig te kunnen richten op zijn eigen merk, Lemaire. Zijn kleren hebben een uitgesproken, maar rustige en elegante stijl, en zijn gemaakt vannatuurlijke materialen.

In zijn najaarscollectie zat meer seks in dan gebruikelijk. Een tas had de vorm van een paar borsten, losse witte collen gaven de diepe decolletés iets extra’s erotisch. Dat liet onverlet dat het vooral mode bleef waarin geleefd kan worden: mooie jassen, prettige rokkeen en broeken.

Vlak voor de show kondigde Lemaire zijn samenwerking aan met de goedkope Japanse keten Uniqlo; in september ligt de eerste collectie in de winkel. Je kunt ervan uitgaan dat dat heel behoorlijke kleding zal zijn.