De woningcorporatiemannen doen het voor de punten

Bo&Caro gaan elke dag naar een bedrijf. Ze zijn bij aandeelhoudersvergaderingen, productpresentaties of vrijdagmiddagborrels en willen graag weten: wie is hier belangrijk?

Wat: Een seminar voor toezichthouders van woningcorporaties - in de Jaarbeurs.

Wie: Wilco van Koppenhagen en Ruud Maatman - van Woonstichting Heteren, emeritus hoogleraar Hugo Priemus, Jan van der Moolen - voormalig directeur Centraal Fonds Volkshuisvesting, Boudewijn Ridder - voorzitter van Woonstichting Barneveld en Jan van Beekhuizen - directeur van ‘woonservice’ L’escaut.

Ja hoor. Het is best interessant, zeggen de woningcorporatiemannen op woensdagmorgen in de Jaarbeurs. Ontzéttend zelfs, zegt er één. Maar goed, die heeft nu - in de pauze - dan ook eindelijk een kop koffie vast. In tegenstelling tot zijn buurman die ongeduldig om zich heen kijkt. Waar blíjven die obers?

Er wordt geanimeerd op schouders geslagen, gelachen, en stiekem een beetje gezucht. Want écht enerverend is zo’n dag praten over de nieuwe woningwet niet. Ja, eh, iets met meer samenwerking met de gemeente, mompelt iemand. Daar gaat het over. Gelooft hij.

Punten verzamelen

Hoe dan ook. Wie vandaag aanwezig is, krijgt zes PE (‘Permanente Educatie’)-punten. “Wanneer je als commissaris of toezichthouder bij een woningcorporatie werkt, moet je er elk jaar in totaal 36 halen”, zegt Wilco van Koppenhagen van Woonstichting Heteren. Je verdient ze door seminars te volgen, naar beroepsdagen te gaan. Zijn collega Ruud Maatman knikt. Vandaar dat ze zijn komen opdraven.

De woningcorporatiemannen zijn druk bezig karmapunten te verzamelen #JaarbeursUtrecht

Een foto die is geplaatst door Bo&Caro (@boencaro) op

En braaf hebben geluisterd naar de openingsspeech van Jan van der Moolen – voormalig directeur Centraal Fonds Volkshuisvesting. En daarna naar het college van emeritus hoogleraar en stedenbouwkundige Hugo Priemus. Die hebben ongetwijfeld nooit eerder voor zo’n inspirerend publiek gestaan. Dichtvallende ogen, opzij zakkende hoofden. Porrende ellebogen die de buren moeten wakker houden.

Over twee uur is het lunchtijd. Nee, niemand weet nog wat er op het menu staat. Maar daar kunnen ze het nu wel mooi even over hebben. En over dat niet al te beste imago dat aan hun beroepsgroep kleeft. Hoe gaan de anderen daar toch mee om?

Imago-issues

Er hebben zich dan wel geen Vestia-taferelen voorgedaan bij zijn Woonstichting Barneveld, zegt voorzitter Boudewijn Ridder, toch wordt er vaak lacherig op hem gereageerd. “Als ik zeg dat ik bij een woningcorporatie werk, word je met een schuin oog aangekeken hoor”, zucht hij. Ook daarom is het slim zo nu en dan zo’n seminar te volgen. Kun je een beetje sparren, ervaringen uitwisselen. Praten over hoe ze weer “in het reine komen”. In elk geval toon je zo je goede wil, denkt hij.

Ach, zegt Jan van Beekhuizen – directeur van ‘woonservice’ L’escaut, uiteindelijk moeten ze gewoon doen wat ze móeten doen. “Sociale volkshuisvesting regelen”, zegt hij bars.

Halen ze ook eens wat karmapunten.

    • Bo van Houwelingen & Caroline van Keeken