Column

De Waarheid

Als de oorlog met Rusland dreigt, sla ik altijd even De Waarheid op. De krant van communistisch Nederland verscheen in 1990 voor het laatst in druk, maar bestaat sinds 2001 online weer. Alles in de wereld van De Waarheid is omgekeerd.

Dacht je dat de moord op Nemtsov het gevolg is van Poetins haatcampagne tegen oppositieleden, dan schrijft De Waarheid: „Onze grote media zwijgen over het neonazistisch geweld.” Als Poetin de Egyptische president een kalasjnikov aanbiedt en het Journaal laat dat zien, wijst De Waarheid naar „de haviken die erop uit zijn gewapenderhand met Moskou af te rekenen”.

Bernard Henri-Lévy heet „een zionistische oorlogsstoker”, George Soros een Amerikaanse geldwolf – oude joodse stereotypen uit het Stalintijdperk. Poetin is de erfgenaam van Stalin; in positieve zin, als leider van het Rode Leger dat aan het einde van de Tweede Wereldoorlog tweederde van het Duitse leger versloeg.

De Waarheid wordt op een zolderkamer in Winschoten gemaakt en betaald uit de kas van de Verenigde Communistische Partij (VCP). Op de computerkast staat een beeldje van Lenin, aan de muur hangen foto’s van Fidel Castro en Ché Guevara. „Ik keek elk jaar naar die oude leiders die met een plank in hun rug de parade op het Rode Plein afnamen”, zegt Johan Swarts. „Medelijden en respect voelde je dan.”

Waarom medelijden? Ik moet denken aan de dood van Brezjnev en dat mijn vader toen zei: niet te vroeg juichen, zijn opvolger kan nog erger zijn. „Omdat ze niet werden begrepen”, antwoordt Johan.

Johan zit als een blok achter de vergadertafel. Hij is 60 jaar en vertegenwoordigt de VCP in de gemeenteraad van Pekela. Hij ergert zich kapot aan het NOS Journaal en de andere ‘grote media’. Dat Poetin overal de schuld van krijgt. „Het woordje communisme is weer helemaal terug en Rusland is het oude rijk van het kwaad. Mensen gaan daar in geloven.”

Johan zegt dat de website van De Waarheid wordt gemaakt door Johan Modderman, de broer van de Groningse communistenleider Engel. Johan Modderman had deze ochtend ook zullen komen, maar hij kwam toch maar niet. Op mails geeft hij geen antwoord.

„Ik weet niks van De Waarheid hoor”, zegt Johan Swarts. Maar hij weet wel dat Poetin helemaal geen oorlog met het Westen wil. Hij verplaatst zich vaak in Poetins hoofd. Een grandioos schaker en Johan mag ook graag schaken. „Op de Krim had hij zijn zinnen gezet. Die moest hij wel innemen, voor de Russische inwoners. En voor de strategische ligging. Maar nu is hij klaar.”

In het ‘dossier Oekraïne’ krijgt Amerika er ouderwets van langs. „De VS heeft geen enkel belang bij een diplomatieke oplossing voor het conflict. Als er morgen een vreedzame oplossing wordt gevonden, worden immers de sancties opgeheven en kan de Russische economie zich herstellen”, schrijft de Vlaamse oud-politicus Lode Vanoost.

De Waarheid is een piepkleine omgekeerde wereld, want de site wordt dagelijks slechts 1.600 keer bezocht. „De Waarheid”, zegt Vanoost door de telefoon, „ik kende die titel tot voor kort niet. Die klinkt nogal pretentieus.”