Column

De integriteitspaparazzi zijn doorgeschoten

PVV Statenlid Marjolein Faber mag haar zoon best een klusje laten doen, betoogt Christiaan Weijts.

Ik wist niet dat Provinciale Statenleden nooit familieleden mogen inhuren, maar nu ik het weet: wat een ongekende schande van de PVV Gelderland! Die had nooit dat designbureautje van Marjolein Fabers bloedeigen zoon mogen inhuren. Die had er een openbare aanbestedingsronde voor moeten organiseren. Die had een driekoppige commissie moeten samenstellen. Strenge audities moeten houden met stapels beoordelingspapieren. En bij alle gegadigden had uiteraard een diepgravend onderzoek moeten plaatsvinden, compleet met DNA-test, om uit te sluiten dat ze toch niet per ongeluk familie zouden zijn van een van de opdrachtgevers.

Hoe doen politieke partijen dat toch in dorpen als Katwijk, Volendam of Urk? Moeten die elke webdesigner, broodjesbezorger of accountant uit een naburige gemeente halen?

Eerlijk gezegd vind ik die spelregel ‘geen familie inhuren’ nogal overtrokken, zeker als het, zoals hier, om bescheiden bedragen gaat (vijfduizend euro per jaar). Ik pleit voor een nepotismevrije voet.

Bovendien is ‘integer’ een relatief begrip. Op de morele schaal balanceert dit geval ergens in het schemergebied tussen etiquette en spelregel. Het is aan de kiezers om te oordelen of Faber nog integer en betrouwbaar is.

Mijn inschatting is dat die haar handelswijze juist toejuichen. Veel PVV-stemmers zijn echte familiemensen, voor wie het juist tot eer en voorbeeld strekt als je opkomt voor een familielid. Eigen bloed eerst. Nepotisme mag, als het maar binnen de familie blijft. Prachtig toch, een moeder die haar zoon helpt met het opstarten van zijn internetbedrijfje?

Wat is er erger? Diederik Samsom die z’n gehandicapte dochter gebruikt in een landelijke verkiezingscampagne of het Statenlid Gelderland dat het bedrijf van haar zoon een site laat bouwen en onderhouden? Waarom zou je een zoon níet een klusje mogen gunnen en een vriend of buurman wel? Wie zegt dat het gemeenschapsgeld was? Niemand weet waar de PVV z’n geld vandaan haalt, dus waarom ineens die overtrokken roep om transparantie voor een provinciaals webstekje?

Al zulke redelijke overwegingen vallen weg op het moment dat de grote verkiezingsjacht gaande is. De overtrokken regelgeving faciliteert deze heksenjacht door de integriteitspaparazzi.

Het is die benepen Hollandse drang om elke uitgegeven euro te willen schaduwen en ambtsdragers geen millimeter speling te gunnen, overal bonnetjes van te willen zien en moord en brand te schreeuwen als het niet tot achter de komma klopt.

Mark Rutte beweerde laatst dat hij helemaal niets meer declareert. Elk bonnetje komt namelijk op een website, en dan ziet iedereen voor hoeveel geld hij waar en met wie dineert, terwijl de integriteitspaparazzi natuurlijk zijn Bordeauxtjes turven in deze cultuur van doorgeschoten transparantie.