Organiseer maar eens een skivakantie in Noord-Korea

De oprichters van reiswebsite WeFlyCheap.nl bieden een skivakantie aan naar het wintersportparadijs van dictator Kim Jong-Un. „Het is controversieel, maar wij denken dat het goed is.”

Helaas, een negatief reisadvies vanwege ebola. De wintersportreis van Nederlanders naar Noord-Korea (ja, Noord-Korea) die reisorganisatie WeFlyCheap.nl organiseerde, moet worden uitgesteld. „Een eventuele dreiging van de ziekte is genoeg om de grenzen helemaal dicht te gooien”, vertelt Ruud Raaijmakers (27), medeoprichter van reisorganisatie WeFlyCheap.nl. Hij zou dit sneeuwseizoen als eerste Nederlandse organisatie een wintersportreis naar Noord-Korea aanbieden. Juist, het land dat we kennen van de propagandabeelden van Kim Jong-un, maar niet associëren met toerisme.

Eerst even dit: ebola in Noord-Korea? Hoe zit dat?

„We zijn overgeleverd aan de grillen van de overheid daar. We hebben veel gesprekken gehad met onze partner in Beijing. De grenzen zijn de afgelopen twintig jaar dat zij zakendoen, nooit eerder gesloten, behalve tijdens de SARS-uitbraak. Bij virusuitbraken doen ze dat blijkbaar snel. In april gaan de grenzen weer open, maar dat is voor ons te laat. Het wintersportseizoen is dan voorbij, dus de reis moet worden uitgesteld.”

Een reis naar Noord-Korea. Hoe zijn jullie op dat idee gekomen?

„We zagen op televisie dat Kim Jong-un een skiparadijs bouwde, een kleine tweehonderd kilometer ten oosten van Pyongyang. Het Masik Pass Ski Resort, compleet met liften en hotels. Wat raar, dachten mijn partner Eelco van Drongelen en ik. En: dat zullen wel lege pistes blijven. We waren net begonnen met ons bedrijf en hadden veel te doen, dus we hebben het naast ons neergelegd. Een paar maanden geleden spookte het plan weer door ons hoofd. Voor de meeste reizen die we aanbieden, zoeken we de beste deals en verkopen we reizen van reisbureaus door aan klanten. Voor een reis die we zelf organiseren wilden we iets bijzonders doen. Dit leek ons gaaf en we zijn gaan kijken wat er mogelijk was.”

Noord-Korea staat er niet om bekend dat ze rekening houden met mensenrechten. Is daarover nagedacht?

„We hebben er wel even over nagedacht. Onze visie is dat je je ogen wel kunt sluiten, maar dat mensen daar niet beter van worden. Als er meer toerisme is, moet een land zich aanpassen aan de wensen van toeristen. Meer entertainment, hotels, er moet wat te doen zijn. Zo wordt de cultuur minder star, wat op lange termijn de mensenrechten in Noord-Korea verbetert. En zo creëren we banen. Dus uiteindelijk profiteert de bevolking daar ook van. We begrijpen dat niet iedereen daar hetzelfde over denkt. Het is controversieel, maar wij denken dat het goed is.”

Het besluit is genomen en dan begint het zakendoen. Hoe gaat dat?

„We zijn eerst gaan uitzoeken of het mogelijk was. Contact leggen, uitzoeken wie we moeten benaderen. Dus ik ging bellen. Bijvoorbeeld met hotels in Noord-Korea. Overal kregen we geen gehoor, hotels zijn in handen van de overheid.”

Hoe verliep zo’n telefoontje dan?

„Niet. Je belt nummers daar, maar ze zijn duidelijk niet happig op willekeurige mensen die vanuit het Westen bellen naar Noord-Korea. Ik kwam er niet doorheen, ze namen niet op. Ook niet bij het hotel in het skigebied. Mijn gedachte was al snel dat dit op eigen houtje niet ging lukken. We moesten een andere manier vinden. We vonden uiteindelijk een Brits bedrijf in Beijing dat al twintig jaar reizen organiseert naar Noord-Korea. Zij waren enthousiast over ons idee, bemiddelden voor ons en hebben uiteindelijk een pakket samengesteld.”

Zelf lukte dat niet?

„De Noord-Koreaanse regering staat open voor toeristen. Per jaar gaan er een paar duizend mensen naartoe, maar er moeten goede afspraken zijn. Dit Britse bedrijf weet wat het kan verwachten, en Noord-Korea vertrouwt het reisbureau, weet dat het zich aan hun regels houdt.”

Hoe zit de reis in elkaar?

„Het Britse bedrijf Koryo Tours heeft een reis samengesteld waarbij de gasten vertrekken vanuit Beijing. Eerst naar Pyongyang, daarna door naar het skigebied waar ze drie dagen kunnen skiën. Het is geen extreem groot skigebied. Maar het is goed onderhouden en er komt Noord-Koreaanse muziek uit de speakers. Het is een reis voor wintersportliefhebbers met een fascinatie voor vreemde culturen. Dat moet ook wel, want het kost een stuk meer dan een vakantie naar Oostenrijk: 2.499 euro, exclusief skipas. We hebben nu ongeveer twintig aanmeldingen, voornamelijk mensen die in de media hebben gelezen over de reis. Dit aantal zou voldoende zijn om de reis door te laten gaan, het minimum om uit de kosten te komen is zestien deelnemers. Als alles goed was gegaan zouden we deze maand vertrekken, maar door de ebola moeten we de reis uitstellen tot het najaar. We hebben de reis altijd aangeboden onder voorbehoud, klanten betalen pas als de reis daadwerkelijk plaatsvindt. Vrij nemen van hun werk, is hun eigen verantwoordelijkheid.”

Zijn er andere grillen van de overheid waar je op moet letten als je een reis naar Noord-Korea organiseert?

„Er zijn regeltjes en voorwaarden waar je je aan moet houden. Er gaan bijvoorbeeld altijd begeleiders mee om in de gaten te houden dat je het opgestelde programma volgt. Je kunt niet zomaar alleen door het land gaan reizen. Voor filmen en foto’s moet je toestemming vragen, doe je dat niet, dan krijgen jouw begeleiders daar problemen mee. En spullen die gerelateerd zijn aan Zuid-Korea, mogen het land niet in. Ze zijn allesbehalve dol op dat land.”

Waarom hebben jullie de reis niet eerst zelf gemaakt, voordat je het aanbeveelt?

„We mochten niet. Vanwege dat negatieve reisadvies.”