Najaarsmode: zachte tinten en veel bont

Italiaanse ontwerpers lieten in hun vrouwencollecties voor najaar 2015 zomerse pasteltinten zien.

Aan het begin van de catwalk stond een tableau vivant vol beeldschone moeders met al even mooie kinderen. In de show liep een zwanger model mee, en vier andere modellen namen hun piepjonge kinderen mee de catwalk op. Op flink wat jurken waren aandoenlijke kindertekeningen geborduurd of geprint, op andere rode rozen.

Zelden werd in een modeshow zo schaamteloos op het sentiment gespeeld als zondag bij de presentatie van de vrouwencollectie voor najaar 2015 van Dolce & Gabbana, die was opgedragen aan liefde van en voor moeders. En het werkte, niet in het minst doordat in het publiek behoorlijk wat moeders zaten die na vijf dagen modeweek flink naar hun kinderen begonnen te verlangen. Al leken de ontwerpers te beseffen dat ook moeders zich weleens willen afsluiten; flink wat modellen hadden een uitbundig versierde koptelefoon op.

Behalve die koptelefoons en de kinderprints week de collectie nauwelijks af van wat al jaren te zien is bij Dolce & Gabbana: tijdloze en flatteuze mode in een romantische, Zuid-Italiaanse stijl. Maar met hun moederthema raakte het duo aan een grote trend.

In Milaan waren de meest uiteenlopende kledingstukken te zien, van slanke, sluike rokken tot op de enkel tot bijna cartooneske babydolljurkjes. Maar als je de collecties zou moeten samenvatten in één woord, dan is dat woord ‘zacht’. Veel ontwerpers gebruikten pasteltinten, kleuren die tot nu vooral voor zomercollecties gebruikt werden. Schoenen hadden bescheiden hakken of een sleehak, jassen waren ruim en lang. Vriendelijke, uitnodigende en vaak ook draagbare mode, waarbij er altijd wel voor was gezorgd dat de grafische dessins groot genoeg waren om ook op het scherm van een smartphone duidelijk zichtbaar te zijn; in het Instagramtijdperk is weinig ruimte voor subtiliteiten.

Kledingstukken waren vaak ook letterlijk zacht. In Italië heeft op bont nooit een taboe gerust, maar dit seizoen hadden wel heel veel dieren het leven gelaten voor de mode. Zelfs merken die niet per se heel hoog in de markt zitten, zoals Hogan, het schoenen- en tassenmerk dat tegenwoordig complete collecties maakt, en Emporio Armani, de tweede lijn van Giorgio Armani, lieten bontjassen zien. Bont was ook gebruikt voor schoenen. Bij Fendi, van oorsprong een bonthuis, werden bij bontjassen en strapless bontjurkjes (!) enkellaarsjes van bont gedragen, Gucci kwam met langharige sloffen en met bont gevoerde slippers, het vrouwenschoenenmerk AGL heeft bonten sandalen in de najaarscollectie. Een groene bontjas met driekwart mouwen van Dolce & Gabbana werd gecombineerd met een tas van hetzelfde materiaal die groot genoeg was om als luiertas te fungeren. Marni – ook begonnen als bontmerk – had naast bontjassen blouses en jasjes met mouwen van bont, en een jurk met een rok van bont.

Interessanter dan de overdaad aan bont was het sluike, lange silhouet bij Marni. Marni zette zich in de jaren negentig op de kaart met wijde kleding met vrolijke dessins en kleurrijke decoraties. Maar de laatste paar seizoenen is het een nieuwe, relatief sobere richting ingeslagen, en het was een van de weinige huizen in Milaan die een wat stoerder vrouwbeeld liet zien. Rokken en jurken kwamen tot ver over de knie, en werden veelal gedragen over wijd uitlopende broeken die tot over de schoenen reikten, bij bijna alle outfits kwam een gladde, brede riem. Zelfs de outfits die waren uitgevoerd in pasteltinten, hadden vooral iets energieks.

Dat sluike silhouet en die energie zaten ook in de geslaagde tweede damescollectie van Rodolfo Paglialunga voor Jil Sander: kuitlange jassen en jurken, dikwijls over wijde broeken, met veel grafische prints en hier en daar een pasteltint. Coltruitjes zorgden ervoor dat het silhouet nog verticaler werd, net als laarzen, die soms hetzelfde dessin hadden als de kleren, en soms een brutale contrastkleur als geel of oranje.