Ik, huisarts, geloof die zorgverzekeraars niet meer

Illustratie Angel Boligan

Het basispakket is uitgekleed, het eigen risico opgeschroefd, de onafhankelijkheid van de huisarts aangetast en de keuzevrijheid van de patiënt beperkt, constateert huisarts Hans Gimbel.

Vroeger was het echt niet beter, betoogde André Rouvoet op 27 februari in NRC Handelsblad. De voorzitter van branchevereniging Zorgverzekeraars Nederland meent dat er in de Ziekenfondswet helemaal geen sprake was van vrije artsenkeuze.

Niets is minder waar, met een verwijskaart van de huisarts kon de patiënt in heel Nederland terecht bij een arts naar keuze. Op papier was er een tweedeling, in de praktijk bestond die al lang niet meer toen de Zorgverzekeringswet in 2006 werd ingevoerd.

Maar zoals wel vaker in de politiek, doet men graag aan window dressing. De vermeende tweedeling van ziekenfondsverzekerden en particulier verzekerden werd vervangen door een solidair systeem voor iedereen. Huisartsen protesteerden massaal tegen invoering van deze wet vanwege de vrees dat deze wet juist zou leiden tot tweedeling in de zorg. Deze vrees werd helaas bewaarheid: het basispakket is uitgekleed en het eigen risico opgeschroefd. De volgende stap, het afschaffen van de vrije artsenkeuze, is op het nippertje door de Eerste Kamer tegengehouden. Maar zoals het er nu naar uitziet is dit van tijdelijke aard, aangezien minister Schippers de wet in iets gewijzigde vorm opnieuw aanbiedt.

Zowel André Rouvoet als Ab Klink (bestuurslid zorgverzekeraar VGZ) zien de zorgverzekeraars als vertegenwoordiger van de patiënt en als hoeder van zijn belangen. Maar zorgverzekeraars hebben, zoals het woord al zegt, verstand van verzekeren, dus van geld, maar niet van zorg. De patiënt moppert, net als de huisarts, over de zorgverzekeraar die voorschrijft welk medicijn de patiënt moet gebruiken, naar welk lab hij moet voor bloedonderzoek, en binnenkort dus ook naar welke dokter hij moet.

Lees verder in NRC Handelsblad: ‘Ik, huisarts, geloof die zorgverzekeraars niet meer’ (€)