Rennen, duwen, dringen - alles voor de chocola

Bo&Caro gaan elke dag naar een bedrijf. Ze zijn bij aandeelhoudersvergaderingen, productpresentaties of vrijdagmiddagborrels en willen graag weten: wie is hier belangrijk?

Wat: Chocolade-inspiratie op doen in het Hilton Amsterdam
Wie: De organisatoren van het chocoladefestival Chocoa: General manager van het Hilton Roberto Payer, Caroline Lubbers en Jack Steijn

Hè, fijn, Roberto Payer organiseert weer eens wat. Hij staat altijd garant voor weldadige Italiaanse vertroeteling - meestal in de vorm van eten en complimentjes. Dat, in combinatie met het woord ‘chocola’ in de persuitnodiging, heeft een hele kliek vrouwen doen opdraven voor een chocoladeproeverij in restaurant Roberto’s. De proeverij moet de aanwezige journalistes ‘inspireren’, vooral tot het schrijven van een leuk stukje over het chocoladefestival Chocoa (komend weekend in de Beurs van Berlage – bij deze).

Eerst luisteren

Je wist het misschien nog niet, maar Amsterdam is dé chocoladestad van de wereld. Althans, dat zegt Payer, dus dan schrijf je dat op. Helemaal onwaar is het trouwens niet: Amsterdam heeft de grootste cacaohaven ter wereld. Jaarlijks wordt er zo’n achthonderd miljoen kilo geïmporteerd, verwerkt in de Zaanstreek, waarna er weer ongeveer zevenhonderd miljoen kilo geëxporteerd wordt.

Heel leuk allemaal, maar de dames beginnen trek te krijgen. Iedereen heeft plaatsgenomen aan een met hoopjes cacaobonen versierde tafel. Maar voor ze aan de brokjes chocola voor hun neus mogen beginnen, moet er eerst geluisterd worden naar de organisatoren van het festival.

Bij Roberto’s. Eerst braaf wachten en dan chocolade graaien.

Een foto die is geplaatst door Bo&Caro (@boencaro) op

Dan graaien

Caroline Lubbers probeert een Skype-verbinding te leggen met een cacaoplantage op het Afrikaanse eiland Sao Tomé. Op het grote scherm verschijnt een onscherp beeld van lange tafels waaraan mensen op houten bankjes cacaobonen zitten te pellen. “Nou, we kunnen zien dat daar tenminste hard gewerkt wordt”, stelt Lubbers tevreden vast. Dan valt de verbinding uit. Payer probeert de technische malaise nog te herstellen door hard “Pronto!” in de laptop te roepen. Het mag niet baten.

Gelukkig heeft chocolade-expert Jack Steijn nog wel wat te vertellen. Bijvoorbeeld dat chocola geproefd kan worden alsof het wijn is. Eerst moet eraan geroken worden.

“Gronderig hè? Een beetje een stallucht, eigenlijk.”

En eindelijk mag er ook een hapje worden genomen.

“Proeven jullie dat rode fruit? Dat vleugje olijf?”

Nou… het smaakt in elk geval naar méér. Er worden inmiddels koortsige blikken geworpen richting een tafel met een enorme berg chocoladerepen. Zou het…?

Steijn neuzelt nog een beetje door over de unieke combinatie van chocola en bier (de mogelijkheden met chocola zijn werkelijk on-ge-kend), Lubbers moet nog iets zeggen over duurzaamheid en Payer heeft het over fine flavours. Maar dan… dán mag het. Rennen. Duwen. Dringen. Om die tafel. Alles voor de chocola.