Brieven

Geef dokter z’n vak terug

Waarom gaan wij het contract van VGZ onder protest tekenen?

Wij kunnen het ons niet veroorloven om inkomsten mis te lopen nadat we geïnvesteerd hebben in uitbreiding en verbetering van ons takenpakket. Iedereen begrijpt: wanneer je meer personeel, apparatuur en praktijkruimte hebt, wordt de noodzaak om omzet te genereren groter.

Betekent dat dat de ‘tegemoetkoming’ van VGZ ons over de streep getrokken heeft? Absoluut niet, de kritiek blijft overeind: de premies die we kunnen verdienen, nadat we een jaar goedkoop (‘doelmatig’) voorgeschreven hebben en naar goedkopere aanbieders van diagnostiek verwezen hebben.

VGZ blijft doof voor ons argument dat wij geen verlengde arm van verzekeraars willen zijn. Het mag duidelijk zijn dat zowel overheid als zorgverzekeraars de artseneed zien als een hinderlijk obstakel in plaats van een essentieel onderdeel van een beschaving.

De kurk waar het huidige stelsel op drijft, is de veronderstelling dat verzekeraars in staat zouden zijn om zorg te kunnen beoordelen op kwaliteit. Voor deze stelling bestaat geen enkele wetenschappelijke onderbouwing, maar toch vormt het de fundering van ons huidige zorgstelsel. Het kost een huisarts jaren om enigszins een beeld te krijgen van de kwaliteit van de hem omringende specialisten. Hoe kan men dan zonder enige professionele kennis en ervaring enkel en alleen op basis van cijfers wel meteen zien wie een goede dokter is? Vaak ontbreekt het ook aan de kennis om te beseffen dat sommige cijfers vervuild zijn en dus niet gebruikt mogen worden.

De plannen van onze minister, die zelf ook niet gehinderd wordt door enige praktische kennis van de gezondheidszorg, gaan vrolijk verder op de ingeslagen weg en betekenen nog meer cijfers, nog meer ‘controle’ en nog meer formulieren. Op papier lijkt het mooi, maar iedereen die ook maar enig verstand van de praktijk heeft, weet dat het gebakken lucht is.

Geef de dokter z'n vak terug en laat hem doen waar hij goed in is: geneeskunde. Geef de huisartsen het recht terug om als groep te onderhandelen op basis van gelijkwaardigheid met andere partijen. Zorg dat er voldoende kennis en ervaring van huisartsenzorg aanwezig is bij beleidsmakers. Luister nu eens naar de werkvloer.

Schaf de NZa af: niet objectief, niet onafhankelijk, bureaucratisch. Bevrijd ons van de boetes door de ACM, herstel de beroepseed als hoogste autoriteit voor ons handelen, niet de financiële autoriteit.

Laat verzekeraars en overheid ook ‘doelmatig’ omgaan met kosten in de gezondheidszorg. Acquisitiekosten door verzekeraars in 2014 voor een bedrag van 500 miljoen euro en topsalarissen in de raden van bestuur vinden wij niet bepaald ‘doelmatig’.

Wij begrijpen goed dat de kosten beheersbaar gehouden moeten worden. Maar dat lukt nooit zonder goede samenspraak met de mensen, die het beleid moeten gaan uitvoeren.

Huisarts

Voortgezet onderwijs

Scheidt knap van dom

Juliette Vasterman vraagt zich af hoe het kan dat de doorstroom van het basisonderwijs naar het VO er niet rustiger op geworden is (26/2). Ze geeft zelf het antwoord; het zou liggen aan het feit dat ons systeem de leerlingen al zo vroeg op een bepaald schoolniveau zet.

Dat is een onzinnige veronderstelling. De oorzaak zit ’m in het feit dat we willen dat ieder kind op de juiste plek komt, maar dat we terugschrikken voor de consequentie dat het onderwijs dan ernstig discrimineert.

Want we kunnen mooi en verheven spreken over goed onderwijs, maar wat onderwijs doet: het scheidt hardhandig de knappen van de dommen. Of je nou de citotoets neemt of het schooladvies, uiteindelijk gaat het zo: een kind mag naar het gymnasium/vwo, een kind kan naar de HAVO maar het moet naar het VMBO.

Henny Jellema Docent, Haarlem

Studentenprotest

Ook Rotterdam nu actiedag

Van de ene dag op de andere is het universitaire onderwijs groot nieuws geworden. De zoveelste bezetting van het Maagdenhuis heeft aanstekelijk gewerkt. Woensdag actiedag.

De situatie is me vertrouwd. Sinds tien jaar geef ik in het Instituut Psychologie van de Erasmus Universiteit Rotterdam het keuzevak Toegepaste Wetenschapsfilosofie. Dat gaat in het format van PGO: ProbleemGestuurd Onderwijs, individuele zelfwerkzaamheid en samenwerking in kleine groepen onder leiding van tutoren die zich beperken tot sturing van het gesprek.

Enerzijds inspireert en motiveert dit de studenten. Anderzijds dwingt het neoliberale rendementsdenken de leiding van de universiteit om de problemen zo te presenteren, dat de sturing quasi vanzelf leidt tot de juiste antwoorden volgens de geijkte kennis. De eigen vraag van de student blijft verweesd achter.

In de filosofie gaat dat anders. We beginnen bij Plato: ‘Alle kennis is eigenlijk anamnesis (herinnering)’. De mens komt niet als een onbeschreven blad ter wereld. Hij wil zelf iets en heeft vage herinneringen aan wat dat was.

Zo begint de filosofie nog steeds: ‘Student, wat herinner jij je van het doel waarmee je naar deze universiteit kwam?’

Dit onderwijs moet in Rotterdam tegenwoordig in het Engels. Dat geeft de gesprekken een nieuwe flavour.

Woensdag zal het ook hier ‘actiedag’ zijn. Daar ga ik op de manier van de filosofie in meedoen. Zoals Socrates destijds op de agora van Athene voorbijgangers aansprak op wat ze meenden te weten, zo ga ik woensdag op de campus van het universiteitscomplex Woudestein studenten vragen wat wij willen weten en hoe zij denken dat wij samen hieraan kunnen werken. Wordt vervolgd.

Hugo S. Verbrugh

Griekenland

Zaak voor staatslieden

Er wordt de laatste jaren veel gesproken over het toenemend aantal failed states: staten die niet meer in staat zijn om de samenhang van het land te garanderen, niet meer de als normaal beschouwde overheidstaken vervullen en niet meer aan hun internationale verplichtingen voldoen.

Nu lijkt ook Griekenland een failed state te worden. Het debat concentreert zich op de schuldencrisis en gaat voorbij aan de langetermijngevolgen. Als we voorspellen wat er gebeurt met Griekenland als Europa te veel haar ‘boekhoudersgelijk’ wil halen, zien we deze plausibele ontwikkelingen:

1. Er ontstaat grote sociale onrust in Griekenland. Regionale verschillen worden prominenter en leiden tot afscheidingsbewegingen. Griekenland valt al dan niet na gewapend geweld uiteen.

2. Er ontstaat grote sociale onrust. Het militaire regime zoekt een legitimering van haar bestaan door het conflict met Turkije aan te wakkeren. Dit leidt tot spanningen in de NAVO.

3. De (neo)fascistische partij Gouden Dageraad wint de verkiezingen. Griekenland zoekt toenadering tot Rusland.

4. Griekenland verlaat de NAVO en de EU en Rusland krijgt een militaire basis in Griekenland.

De ontwikkelingen lijken misschien onwaarschijnlijk maar zijn zeker niet onmogelijk als we teveel ons boekhouders gelijk willen behalen. Misschien moet de Griekse kwestie niet door ministers van financiën worden opgelost, maar door die van buitenlandse zaken en strategisch denkende staatslieden.

P. Rademaker

Steun Grieken is voor bank

Waar zijn die miljarden steun voor Griekenland heengegaan, vraag Tom Vennink zich af (20/2). De Griekse econoom Mouzakis, zo schrijft hij, heeft zich aan een schatting gewaagd op grond van diverse bronnen. Maar hoe betrouwbaar is het resultaat?

Er is ook een andere manier om de feiten te achterhalen. In 2010, toen IMF, ECB en Europese landen ‘Griekenland gingen steunen’, bedroeg de Griekse schuld 310 miljard euro. De crediteuren waren de grote Europese banken en andere beleggers en speculanten die met grote roekeloosheid gokten op vette rendementen. Begin 2015 bedroeg de Griekse schuld 317 miljard euro. Toch was de situatie totaal veranderd. 248 miljard van dit bedrag, oftewel 78%, was nu verschuldigd aan het IMF, de ECB en de EU.

Alle steun die Griekenland tot nu toe zogenaamd heeft ontvangen (naar schatting 245 miljard) is besteed aan het uitkopen van de Europese financiële sector.

De operatie had tot doel de risico’s van de particuliere banken en hun consorten af te schuiven op de publieke sector, en daarmee op de Europese belastingbetalers. Op de website van Jubilee Debt Campaign zijn deze cijfers te vinden, alsmede de IMF-documenten waaruit ze afkomstig zijn.

P. van Kalken

Correcties en aanvullingen

Tolokonnikova

In Anderen dan Kasparov leiden protest in Moskou (28/2, p. 14) is de naam van de voorvrouw van Pussy Riot fout gespeld. Het moet Tolokonnikova zijn.

    • Hugo S. Verbrugh
    • Patrick Albert
    • P. Rademaker
    • P. van Kalken
    • Henny Jellema