Het delicate ‘Desire’ is om van te zuchten

Verlangens, al dan niet beantwoord. Tenorsaxofonist Yuri Honing laat de elektrische jazzverkenningen met zijn band Wired Paradise en de oriëntaalse klanken met Orïent Express even voor wat ze zijn, en zet samen met zijn akoestische kwartet (pianist Wolfert Berderode, bassist Gulli Gudmundsson en drummer Joost Lijbaart) zijn hart wijd open. Dit zeventiende album van Honing is delicaat, kalmerend en om van te zuchten. Van oerbegeerte tot fantasie is de jazz met subtiel slagwerk, zachte bas en kietelend pianowerk in al zijn eenvoud doordacht. De ingehouden melodieën zwellen aan in golven en de spanning is zorgvuldig opgebouwd. Op Desire klinken eigen composities naast die van Carla Bley (Sad Song) en pianist Wolfert Brederode (Route du Paradis). En er is een vrije interpretatie van de aria Lasciate Mi Morire van Monteverdi, het melodieuze doodsverlangen dat door de zacht geblazen tonen betovering krijgt.