Column

De terugkeer van de grote communicator

Campagnefilm ‘To Do - Mark Rutte’ (YouTube).

In de laatste uitzending van de eerste reeks voerde Jinek (KRO-NCRV) vrijdag een wat flirterig gesprek met premier Mark Rutte. Het was tevens de officieuze aftrap van de VVD-campagne voor de Statenverkiezingen.

Een paar dingen werden benadrukt. Nee, de minister-president declareert zelf nooit iets, nog geen kopje koffie. Want als hij bijvoorbeeld met Eva Jinek een restaurant zou bezoeken, wat niet ging gebeuren, want haar „beminde” was er ook, en die was gróót, vond de premier, maar dan zou het niemand iets aangaan wat ze, eh, aten.

Punt twee: Nederland is een heel gaaf land, het lijkt het motto van Rutte in deze verkiezing te worden. Punt drie: om nu eens in de zendtijd voor politieke partijen iets te laten zien dat niet saai zou lijken, was de premier een tijdje gevolgd door een aantal vooraanstaande documentairemakers. De VVD had ze gevonden in de hoek van de VPRO, dus vreselijk links, en daarom willen ze ook niet dat bekend wordt wie ze zijn. Maar ze zijn wel heel goed, vond de hoofdpersoon.

De complete versie van To Do - Mark Rutte staat nu op YouTube en de website markrutte.nl, inderdaad anoniem. Het is zonder twijfel knap werk, als observerende cinema vermomde propaganda voor de grote communicator.

De structuur is dat we vooral van zeer dichtbij en en profil naar een sprekend hoofd van de MP kijken. Onderweg van Den Haag naar Brussel of terug vertelt hij honderduit. Over de politieke debatten vroeger bij hem thuis en dat het Binnenhof toen vooral een plek was om de auto te parkeren. Over de onverwachte samenwerking met de PvdA, die toch veel had opgeleverd voor dat gave land van ons. En over zijn liefde voor muziek en zijn vrijwilligerswerk met jonge Marokkanen, die hij voorspiegelt dat ze burgemeester van Rotterdam zouden kunnen worden.

Het als monoloog gemonteerde interview wordt geïllustreerd met beelden uit het dagelijks leven van een eerste minister. Waar hij ook wandelt, willen mensen met hem op de foto, en dat doet hij joviaal, als de tijd het toelaat. Op zijn beurt heeft hij in het Torentje een foto van bondskanselier Angela Merkel staan, met handgeschreven dankwoord, vermoedelijk voor het organiseren van de Veiligheidstopconferentie.

Het beeld dat oprijst is dat van de populaire premier in zijn eerste maanden: vriendelijk, gedisciplineerd, gecontroleerd, opgewekt en vastbesloten. Wat nog niet is opgelost, zet hij op een to do-lijstje, want daar houdt hij van.

Wat ontbreekt is een beetje warmte en menselijke context. Bij gebrek aan een partner, die het in zo’n campagneportret goed zou doen, wordt zwijgend een andere tegenspeelster geïntroduceerd. Waar Rutte ook gaat, staat zij hem terzijde. Je vermoedt een politiek assistent, maar deze brunette met krullen, type fractievoorzitter Marise Collee in De Fractie, lijkt weinig op de spaarzame openbare foto’s van blondine Annelies Pleyte, de eerste adviseur van Rutte.

Voor de zendtijd politieke partijen zal de documentaire tot minder dan de helft worden teruggesneden. Ik ben vooral benieuwd hoe snel de namen van de makers en van de assistente op Twitter zullen uitlekken.