Beeldhouwer Carel Visser (86) overleden

Archieffoto: Carel Visser richt in de De Zonnehof in Amersfoort een tentoonstelling van zijn werk in. Een van de hoogtepunten van zijn werk is deze mammoet uit 1995. Foto ANP / Raymond Rutting

In zijn woonplaats Le Fousseret in Zuid-Frankrijk is vannacht de Nederlandse kunstenaar Carel Visser overleden, meldt persbureau ANP. Visser is 86 jaar geworden.

Galerie Borzo in Amsterdam, waar in mei de tentoonstelling “Carel Visser - Counterbalance” zal worden geopend, maakte het overlijden van Visser bekend. Visser was volgens Borzo “een onconventionele beeldhouwer, staande op de schouders van zijn grote voorbeeld Brancusi”.

De kunstenaar, die ook sieraden ontwierp, werkte met staal en glas, eieren en veren, wol en leer. Zijn eerste beelden ontstonden in de jaren veertig: subtiele mens- en sierfiguren van gelast ijzer. In de jaren 50 en 60 bouwde hij voort op de principes van Mondriaans Nieuwe Beelding met robuuste ijzeren sculpturen in geometrische vormen. In het naoorlogse Nederland was de abstracte beeldtaal van Visser volgens Borzo een novum.

Veelzijdig kunstenaar

Naast beelden maakte Visser ook tekeningen, collages en houtsneden.Volgens NRC-kunstredacteur Sandra Smallenburg was Carel Visser een van de belangrijkste naoorlogse Nederlandse beeldhouwers.

“Net als zijn Amerikaanse collega’s Sol LeWitt en Carl Andre kreeg hij in de jaren zestig bekendheid met zijn geometrische, volkomen abstracte sculpturen van industriële materialen als roestig staal en beton. Later, vanaf de jaren zeventig, maakte hij ook gebruik van meer natuurlijke materialen als zand, schapenwol, veren en zelfs struisvogeleieren.

Ook dat paste in de tijdsgeest: in Italië waren de kunstenaars van Arte Povera daar ook mee bezig, en in Groot-Brittannië maakte Richard Long geometrische vormen van hout en stenen. De natuur was voor Visser altijd een grote inspiratiebron. Zijn gestapelde beelden ontleenden hun ritme aan groeivormen, zijn tekeningen baseerde hij op patronen in het wateroppervlak.”

Visser kreeg meerdere prijzen tijdens zijn leven: In 1972 kreeg hij de Staatsprijs voor beeldende kunst en architectuur, in 1992 de Kunstprijs van Amsterdam en in 2004 kreeg hij de Wilhelmina-ring 2004, de landelijke tweejaarlijkse oeuvreprijs voor beeldhouwkunst.