Edamame doppen

De eerste keer dat ik edamame kreeg voorgezet, wist ik niet wat ik at. Of ik ze bewust besteld had of dat ze ongevraagd op tafel kwamen bij wijze van amuse herinner ik me niet meer. Wel dat ik meteen verkocht was. In een houten schaaltje lag een kluitje heldergroene peultjes opgestapeld, bestrooid met glinsterende zoutflinters. De bonen zelf waren zo dik dat ze uit hun jasje leken te knappen.

Braaf volgden we de instructie om de bonen met onze tanden uit de doppen te rissen. Je proeft dan eerst het zout en daarna floept er – bijna als vanzelf, ze zitten heel los in hun jasje – zo’n heldergroen boontje je mond in. Wat een sensatie. De smaak van edamame is een beetje boterig en heel verfijnd. Als ze goed bereid zijn hebben ze nog wat stevigheid; ze moeten beslist niet te gaar zijn.

Sinds die eerste keer kan ik niet meer in Japanse restaurants eten zonder edamame te bestellen. Het gaat me niet eens alleen om de smaak, maar dat hele ritueel van met je handen en je tanden eten heeft iets gezelligs, iets ongedwongens. Zoals ook garnalen pellen aan tafel of hele artisjokken blaadje voor blaadje oppeuzelen de sfeer meteen verandert.

Edamame zijn niets anders dan jonge, onrijpe sojabonen. Ze zijn stukken lichter verteerbaar en stukken smakelijker dan de volwassen versie. Rijpe, gedroogde sojabonen hebben een nadrukkelijke, onaangename smaak. Ze bevatten ook relatief veel gasvormende oligosacchariden. Je moet wel een heel hardnekkige sojaliefhebber zijn om ze zo, voor de lol te eten. Dan liever in de vorm van tofu of tempeh. Of jong, als edamame dus.

Verse edamamepeultjes zijn te koop bij diverse supermarkten, meestal liggen ze ergens tussen de sushi en krabsticks. Ze zijn al geblancheerd, je hoeft ze alleen maar warm te stomen. Doe dat bijvoorbeeld in een bamboemandje boven een wok, en niet langer dan een paar minuten. Strooi er zoutvlokken over en zet ze in een schaaltje op tafel, met een extra schaaltje ernaast om de doppen in te gooien.

Vaker dan ze op deze manier thuis klaar te maken, gebruik ik gedopte edamame als ingrediënt in gerechten. Bij Aziatische supermarkten koop je voor een paar euro een kilozak (rauwe) groene edelsteentjes – ter vergelijking: bij een beetje sushitent betaal je minimaal 7 euro voor een klein bakje peulen – en die zijn heel handig om in huis te hebben. Ik kook ze mee in curries en stoofschotels en hussel ze door salades. Eigenlijk kun je er alles mee wat je ook met tuinbonen of doperwten zou doen.

Janneke Vreugdenhil