Touré en Raichel maken lol

Het is verdomd gezellig in de huiskamer van Idan Raichel en Vieux Farka Touré. Pianist Raichel vertelt anekdotes en klooit tijdens een liedje wat met zijn ketting in het binnenwerk van de vleugel. Gitarist Touré - niet echt een danser - waagt zich tegen het einde aan een paar pasjes. Ze willen op het podium de sfeer van hun jamsessies benaderen, die van een „paar muzikanten die gewoon lol hebben in de huiskamer”, verklaart Raichel.

Het lukt ze goed om dat gevoel van vrijheid te creëren. En omdat het hier om twee buitengewone muzikanten, is het niet alleen gezellig, maar ook muzikaal een bijzondere avond in de Melkweg.

Idan Raichel blinkt uit in slimme thema’s op de toetsen, hij schakelt van lyrisch naar ritmisch en bluesy. Zijn stem is soepel, zijn Hebreeuwse teksten worden meegezongen door een groot deel van het publiek.

Vieux Farka Tourés stem is rauwer, donkerder, maar zijn spel is licht. Hij is niet meer de rocker van een paar jaar terug, maar steeds meer de bluesman die zijn legendarische vader Ali Farka was.

Touré en Raichel zoeken elkaar tijdens het spelen op in losse structuren. Ze worden ondersteund door de bassist van Raichel en de percussionist van Touré. Die laatste klinkt met de felle tikken op de kalebas soms wat misplaatst.

Idan Raichel is een Israëlische jood en Vieux Farka Touré een Malinese moslim uit een dorp waar gevochten wordt tegen extremisten. De samenwerking van de twee is politiek beladen, ze konden voor de opnames van hun laatste album, The Paris Session (2014), niet in Bamako terecht omdat het te gevaarlijk was. Maar daar ging het dus niet over in de huiskamer. De noten wilden een andere kant op, die van twee vrienden die bijzonder veel lol hebben op het podium.