Erasmiaans telt meer kansarme kinderen

vertrekt als directeur van het beroemdste gymnasium.

De aankondiging van het vertrek van directeur Paul Scharff van het Erasmiaans Gymnasium in Rotterdam kwam voor de leerlingen zo onverwacht dat de schoolkrant er een extra editie aan wijdde. Voor Scharff zelf is de overstap naar Amsterdam echter een logische.

U werkt sinds 2003 in Rotterdam als rector: eerst bij het Libanon Lyceum en sinds 2009 op het Erasmiaans Gymnasium. Waarom dan nu de overstap naar het Cygnus Gymnasium in Amsterdam?

„Ik ben 62 en zie dit als mijn laatste kans op een nieuwe omgeving. Het Erasmiaans is de meest bijzondere school die ik heb meegemaakt – ik heb op acht scholen gewerkt. En ik ben gehecht aan Rotterdam. Maar na zes jaar weten mijn collega’s wat ik zeg en weet ik hoe zij reageren. Ik merk dat ik minder geïnteresseerd, scherp en gemotiveerd ben dan voorheen. Daarom is mijn vertrek goed voor de school.”

Wat is het belangrijkste dat u heeft betekend voor het Erasmiaans?

„De verhouding is beter geworden tussen zelfbewuste kinderen die van huis uit veel meekrijgen en kansarme leerlingen. Die verhouding was eerst 90-10, maar is nu 70-30. De kansarme kinderen profiteren daar enorm van. We zijn niet enkel dat elitaire, witte, arrogante gymnasium voor Hillegersberg en Kralingen.”

Hoe heeft u dat gerealiseerd?

„Wij vragen alle zwarte openbare basisscholen om kinderen uit groep zeven voor te dragen die de potentie hebben om gymnasium te doen. Dat levert per jaar vijftien leerlingen op. Zij volgen veertig weken op woensdagmiddag taalles bij ons als zij in groep acht zitten. Als in maart blijkt dat de basisschool, ouders, kind en wij positief zijn, dan mag deze leerling met voorrang naar het Erasmiaans. We hebben namelijk per jaar honderd aanmeldingen meer dan dat er plekken zijn, dus we werken met een loting. Geschikte leerlingen uit deze talentenklas krijgen altijd een plek.”

Er was ook ooit sprake van een dependance op Zuid.

„De Pastors, Aboutalebs en De Jonges willen graag een iconische school op Zuid. Maar een Erasmiaans 2 is er niet en komt er niet, ook al vond ik het prima om Zuid te helpen. Het plan was namelijk te bedreigend voor de havo-vwo’s op Zuid: Calvijn, Hugo de Groot en het Sint-Montfortcollege. Een tweede Erasmiaans zou de vwo’s van die scholen kunnen leegtrekken. Het compromis is nu dat het Calvijn zijn gymnasium in een apart gebouw zet.”

Waarmee moet uw opvolger aan de slag?

„Rotterdam heeft wel een Erasmiaans nodig, dus zij moet de kern van de school intact houden: een instelling met een heel erg goed basisprogramma én met heel veel vertakkingen naar buiten de school. Onze kinderen geven bijvoorbeeld Spaanse en Chinese les op basisscholen. Maar het kan nog een stuk beter. Het Erasmiaans staat nu pas in de grondverf.”

De politiek klaagt dat het Erasmiaans bij de selectie van leerlingen testscores van basisscholen vraagt, terwijl je enkel het advies van de docent mag gebruiken.

„Die kritiek is echt waanzinnig dom. Ik heb er geen andere woorden voor. Politici zetten het beeld neer dat de basisscholen en het voortgezet onderwijs verschillende belangen hebben. Terwijl in Rotterdam alle schoolbesturen juist de mooie afspraak hebben dat het advies van de basisschool leidend is. Het voortgezet onderwijs gebruikt drie jaar tussentoetsen om een beter beeld van het kind te krijgen. Zijn het advies en het beeld in overeenstemming met elkaar, dan neemt het voortgezet onderwijs het advies over. Punt uit. Er zijn 23 scholen voor voortgezet onderwijs in Rotterdam, dus dan wil je dat elk kind dáár terechtkomt waar zijn kansen het grootst zijn. De tegenstelling die de politiek creëert, gaat juist ten koste van het kind. Dat de gemeenteraad nu zegt dat vijf scholen de wet aan hun laars lappen, neem ik haar kwalijk. Het is feitelijk onwaar en politiek op zijn smalst. Schandelijk!”