De gewezen hond is kritisch

Foto Thinkstock

Het gaat opeens snel met de gewezen hond. De erkenning dat de doorsnee hond heus wel wat kan met wijzende vingers, armen of ogen is nog vrij vers. En nu is er een nuance. Honden bekijken de wijzende mens kritisch, met een persoonlijk kwaliteitsoordeel over de richtinggever – zo blijkt nu. Japanse onderzoekers tonen dat aan (Animal Cognition, maart 2015).

Honden volgen graag zwijgende aanwijzing naar verborgen waardevolle dingen in een hondenleven – inderdaad hapjes. Maar als een aanwijzer er een rommeltje van maakt, met verkeerd gebleken gebaren, wordt hij door hen snel en consequent genegeerd. Dan kiest de hond zelfstandig waar te zoeken. Hun afschrijven van mensen was persoonsgebonden. Misschien was dat wat er schortte aan oude proeven waarbij honden niet slaagden voor de wijs-test. Ze vertrouwden de proefnemers niet. Honden wijzen zelf trouwens ook; domme managers die vergeten dat er iets lekkers op het aanrecht staat, of dat een bepaalde wandelrichting leuker is, wijzen ze daarop. Desnoods herhaaldelijk, met de ogen. Zichzelf vinden ze daarbij heel betrouwbaar.