Goede acteurs, dat wel

Als Xavier Dolan (Mommy) geen films maakt over getroebleerde jongelingen, dan speelt hij er zelf wel één, zoals in deze psychothriller. Het is niet zo moeilijk om te bedenken wat Dolan heeft aangetrokken in de rol van de jonge Michael, patiënt in een psychiatrisch ziekenhuis voor moeilijk opvoedbare jongeren. Die speelt een kat-en-muisspelletje met de psychiater die hem moet ondervragen over de mysterieuze verdwijning van zijn therapeut. Alsof hij zelf een film heeft gemaakt, zonder er helemaal verantwoordelijk voor te zijn. Maar het is vooral te danken aan het acteerduel tussen Dolan en Bruce Greenwood als instellingshoofd dat de film z’n spanning niet verliest.