De perfecte protestsong voor het Schenkviaduct

Euf Lindeboom ergert zich al jaren aan het oude en verroeste Schenkviaduct. In een expo toont ze hoe de politiek het viaduct negeert.

Het Schenkviaduct, dat in 1940 in gebruik werd genomen, is op korte termijn aan vervanging toe. Euf Lindeboom

Als je onder het Schenkviaduct staat, nabij station Den Haag Centraal, en naar boven kijkt, zie je kleine stalactieten hangen. Verderop, op een parkeerplaats onder het viaduct, ligt een hoopje gruis en stukjes beton. Dat had zomaar op een auto kunnen vallen, zegt Euf Lindeboom, beeldend kunstenaar en buurvrouw van het viaduct. Ze ergert zich al jaren aan het oude en deels verroeste viaduct. En aan de uitlaatgassen van de constante stroom auto’s die hier langsrijdt. Het bracht haar tot de expositie ‘Schenkviaduct’, die nog tot 7 maart te zien is in tentoonstellingsruimte Gemak in Den Haag.

Het Schenkviaduct, dat in 1940 in gebruik werd genomen, is op korte termijn aan vervanging toe. In de expositie wordt in een tijdlijn verbeeld hoe dat de afgelopen jaren in verschillende rapportages verwoord werd en hoe dat de afgelopen jaren besproken is in de lokale politiek. Intussen staat het viaduct er nog steeds.

Het vervangen van het viaduct wordt „altijd al genegeerd”, zegt Lindeboom. „Ik had handtekeningen kunnen verzamelen, maar ik ben naar Gemak gegaan, en ik heb gezegd: kunnen we hier niet wat mee doen?” Zo begon de expositie. Lindeboom werd bijgestaan door studenten grafische vormgeving van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.

In de tentoonstellingsruimte toont Lindeboom een installatie die gemaakt is door tweede- en derdejaarsstudentes: een kledingrek met twee kleerhangers en daaraan twee beha’s waar grote betonnen stalactieten aan vastzitten. Aan een van de beha’s hangt een kaartje met de woordenboekbeschrijving van de woorden ‘stalactiet’ en ‘tiet’.

Een andere student deed onderzoek naar het perfecte recept voor een goede protestsong en maakte er vervolgens een voor het Schenkviaduct: Time to say goodbye.

In de tentoonstelling hangen verder historische foto’s van onder meer voedseldroppings vanuit Amerikaanse en Britse vliegtuigen boven het viaduct in 1945 en een zeepkistenrace in 1950. Zelf maakte Lindeboom de installatie De achterkant van het gelijk. Een weg waar kleurige huizen aan staan – maar aan de wegkant zijn de huizen grijs.

De expositie werd vorige maand geopend door de Haagse cultuurwethouder Joris Wijsmuller (Haagse Stadspartij). In zijn openingstoespraak heeft de wethouder geen concrete toezeggingen gedaan, zegt Lindeboom. „Het was een verhaal dat ik zo’n grote meid ben dat ik dit aankaart. Maar niets waar je iets mee kunt.”

Toch staat in het collegeakkoord Haagse Kracht dat het Schenkviaduct vervangen wordt. Er is vier miljoen euro voor gereserveerd. Maar Lindeboom wil eerst zien en dan geloven. „Kom op zijn minst met een streefdatum en een plan.”