Slinkse loser Saul Goodman lijkt het toch te gaan redden

Hoe slinks kan je zijn? Leek onze advocaat aanvankelijk een loser, in de vierde aflevering van Better Call Saul wordt duidelijk dat James McGill (later Saul Goodman) het ondanks zijn miezerige bestaan wel gaat redden, zag mediaredacteur Rosan Hollak.

Ja, hij heeft nog steeds dat ellendige kantoortje in een nagelsalon en zijn auto is nog altijd een rammelbak, maar McGills vasthoudendheid begint eindelijk vruchten af te werpen.

Nadat hij de familie Kettleman – die zichzelf hadden ontvoerd – heeft gevonden in een tentje op een afgelegen plek in het bos en ontdekt dat ze wel degelijk 1,6 miljoen dollar hebben achterovergedrukt, krijgt hij van het betrapte echtpaar Craig en Betsy een flinke dosis zwijggeld in handen gedrukt. McGill probeert het stel opnieuw ervan te overtuigen hem in te huren als advocaat - maar helaas: hij krijgt een cold shoulder van mevrouw Kettleman. “Waarom wilt u mij niet?”, piept McGill. Na een lange stilte komt Betsy met het vernietigende antwoord. “Omdat u het type advocaat bent dat alleen schuldige mensen vertegenwoordigt.” Au. Eens een loser, altijd een loser.

Maar toch… Er is ineens geld. De omkoopsom die McGill heeft ontvangen is niet gering. En dus kan hij eindelijk zijn zaak én zijn uiterlijk opkrikken. Tijd voor een nieuw pak, een nieuw kapsel en een nieuw billboard. Waren de eerste afleveringen van BCS al bijzonder grappig, de zwarte humor van bedenkers Vince Gilligan bereikt nu wel een hoogtepunt. Nog steeds geen ervaren crimineel, zoals we hem leren kennen in Breaking Bad, breekt McGill in deze aflevering wel definitief door als doorgewinterde ritselaar die uitblinkt in het bedenken van uitgekookte plannetjes.

Kleinzielig én geniaal tegelijkertijd

Met zijn advocatenpraktijk adverteert hij voor zichzelf op een billboard dat verdomd veel lijkt op het billboard van concurrent Hamlin Hamlin McGill. Foute boel dus. De concurrent laat het er dan ook niet bij zitten en al snel moet het billboard van McGill worden afgebroken. Daarbij weet onze advocaat op slinkse wijze toch de aandacht op zich te vestigen. Tuurlijk, zijn valse truc met de roodharige skatebroertjes ligt nog vers in het geheugen, maar dit keer bedenkt hij een plan dat zo kleinzielig én geniaal tegelijkertijd is, dat het onmiddellijk op de lachspieren werkt. De scène is van een slapstickachtig niveau dat doet denken aan een mix tussen een slecht geproduceerde actiefilm en een klassiek filmfragment met Harold Lloyd.

Het uitstekende camerawerk, de strakke montage en de eigenzinnige humor, vermengd met absurdisme, maakt ook deze aflevering weer bijzonder sterk. Inmiddels vertoont het personage van McGill bijna karikaturale trekken, en ook anderen om hem heen vertonen een soms bijna Tarantino-achtig stripfiguurgedrag. Want wat is het toch met broer Chuck McGill aan de hand? Net als bij Breaking Bad duurt het soms vele afleveringen lang voordat een bepaalde verhaallijn uitgewerkt wordt. En juist dat niet-weten draagt bij aan de absurde humor van een situatie. Want waarom is Chuck in godsnaam bang voor elektriciteitskabels? Is het de straling? Antwoorden krijgen we niet, maar ondertussen rent Chuck wel als een bezetene met een zilverkleurige iso-deken om zich heen over straat om de krant van de buurvrouw te pikken.

Zielig - maar de paniek, de geluiden, de schokkerige beelden, alles is zo gefilmd dat de scène alleen maar lachwekkend is. Al is het maar vanwege de verbaasde buurvrouw aan de overkant. En McGill? Het zal niet lang meer duren voordat hij zijn naam voorgoed gaat veranderen. Saul Goodman. Waar komt die naam eigenlijk vandaan? “It’s all good man…”

bcs2

bcs3

bcs4

bcs5

bcs6

bcs7

bcs8

bcs9

< Aflevering 3 - Aflevering 5 >