Ik struin rommelmarkten af, dat kost geen drol

Hanneke van Leeuwen (35) is zelfstandig ondernemer en heeft een tweedehands kledingwinkel in het centrum van Rotterdam. Met haar vriend woont ze in een huurhuis in diezelfde stad.

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Het voor mezelf werken bevalt heel goed. Sinds ik in 2012 mijn tweedehands kledingwinkel Dearhunter ben begonnen, leer ik veel. Ik weet steeds beter waar ik aan toe ben. Het is hard werken, de winkel is zes dagen per week open. Inclusief administratie en inkoop werk ik al snel zo’n vijftig uur per week. Toch levert het me veel op, ik heb namelijk altijd zin om aan het werk te gaan.

Voorheen was dat anders. Ik ben opgeleid als illustrator en ik ben ook een tijdje als illustrator aan het werk geweest. Omdat ik er niet van rond kon komen, heb ik er altijd banen bij gehad, in de horeca of in een winkel. Maar de bijbaantjes vond ik eigenlijk nooit echt leuk. Ik had geen gevoel voor het werk. Voor mijn eigen winkel heb ik dat wel. En ik kan er ook nog van rondkomen, dus dat is fijn. De hoogte van mijn inkomen vind ik daarom prima, ik heb altijd leuke kleding en ik kan goed voor mezelf zorgen. Een lange vakantie is het enige wat ik weleens mis.

Toen ik net begon, heb ik een aantal paniekmomenten gehad. Dan verkocht ik heel snel terwijl ik nog niet genoeg voorraad had – ik was soms bang dat ik met een lege winkel zou komen te zitten. Of dan verkocht ik een dag juist helemaal niets. Inmiddels weet ik dat het altijd wel weer bijtrekt.”

UIT

‘Bij elke keer dat ik inkoop voor de winkel, mag ik één kledingstuk zelf houden, dat is mijn regel. Ik heb zodoende een fantastische garderobe – daar hoef ik verder niks voor te kopen. Ik kom graag op rommelmarkten, maar dat kost meestal geen drol. Ik vind het heerlijk om op buitenmarkten in de buurt rond te lopen, her en der een praatje te maken en op zoek te gaan naar opmerkelijke dingen. Het beste ooit kocht ik twee weken geleden: een beker met een afbeelding van een zeemeermin waarvan de borsten kunnen bewegen.

Ons huis staat redelijk vol met dat soort prulletjes. Mijn vriend is opgeruimd en koopt liever één goed designerstuk dan veel rommel. Ik stal mijn vreemde vondsten graag uit. Inmiddels hebben we qua inrichting wel een middenweg gevonden. Als één van ons iets echt niet mooi vindt, heeft diegene vetorecht.

Ik heb eigenlijk geen grote kostenposten buiten mijn vaste lasten om. Eens in de zoveel tijd ga ik een paar dagen naar Parijs om een vriend te bezoeken en inkopen voor de winkel te doen. Verder ben ik pas geleden met wat vrienden begonnen met tennis, wat redelijk prijzig is. Toch is dat het me wel waard. Eén uur per week kan ik zo de tijd even helemaal vergeten. Het is mijn uitlaatklep. Dat ene uurtje is dan ook eigenlijk altijd net iets te kort.”