Voor de politicus geldt: niet alles wat mag, hóéft

Als Kamerlid kreeg Verheijen ook nog salaris van de provincie Limburg. Het was volgens de regels, maar: hij had het ook kunnen terugstorten. Het is één van een stuk of twintig betalingen die discutabel zijn.

VVD-Kamerlid Mark Verheijen Foto EVERT-JAN DANIELS / ANP

Mark Verheijen heeft in 2012, na zijn installatie tot Tweede Kamerlid voor de VVD, circa 4.000 euro salaris als gedeputeerde van de provincie Limburg ontvangen, zonder dat hij daarvoor werk verrichtte. Op dat moment ontving hij al een inkomen als Kamerlid. Dat blijkt uit onderzoek van NRC.

Op 20 september 2012 werd Verheijen geïnstalleerd als Kamerlid. Vanaf die dag ontving hij een zogenoemde schadeloosstelling van 7.311,56 euro bruto per maand. Op 18 september stuurde hij een brief naar de provincie Limburg waarin hij per 25 september ontslag nam als gedeputeerde. Hij kreeg echter doorbetaald tot 12 oktober.

De provincie Limburg bevestigt een en ander. De doorbetaling is volgens een provinciewoordvoerder gebaseerd op de Provinciewet. „Omdat de wet bepaalt dat de gedeputeerde in functie moet blijven totdat in zijn vacature is voorzien, loopt ook de verplichting van de provincie door om zijn salaris te blijven voldoen”, aldus de woordvoerder.

Provinciale Staten benoemden de opvolger van Verheijen op 12 oktober. Hoewel hij als gedeputeerde na 25 september geen werk meer deed, ontving hij wel nog een halve maand salaris, met bijbehorende onkostenvergoeding. Dit bedrag, in totaal ongeveer 4.000 euro, stortte Verheijen niet terug in de kas van de provincie Limburg.

Verheijen zegt hierover: „Ik heb er toen niet bij stilgestaan om het terug te storten. Daar heeft ook niemand mij op attent gemaakt. Ik had het kunnen doen. Maar ik heb, terugkijkend, niet het gevoel dat ik door het niet te doen iets fouts gedaan heb.”

De Handreiking integriteit van politiek ambtsdragers bij provincies zegt: „De politiek ambtsdrager [moet] zich realiseren dat alles wat mag, niet vanzelfsprekend ook hóéft. (…) Het gaat immers steeds om besteding van publieke middelen. De politiek ambtsdrager heeft daarnaast ook een voorbeeldfunctie. Hoe kan hij of zij in bijvoorbeeld economisch moeilijke tijden, geloofwaardig een beroep op de soberheid van burgers doen als hij of zij daar zelf niet naar handelt?”

Verheijen kwam twee weken geleden in opspraak. Hij bleek in 2011 en 2012 als gedeputeerde voor duizenden euro’s ten onrechte gedeclareerd te hebben. Uit een overzicht van deze krant blijkt dat het in de zestien maanden dat Verheijen gedeputeerde was, zeker twintig discutabele betalingen betreft. Opgeteld gaat het hierbij om naar schatting 5.000 euro. Dat bedrag is los van de 4.000 euro aan dubbel salaris.

Verheijen heeft zijn werkzaamheden als Kamerlid tijdelijk neergelegd in afwachting van de uitkomst van een onderzoek van de VVD-integriteitscommissie.