Harris vliegt uit de bocht met valse grappen over dikke zwarte vrouwen

Presentator Neil Patrick Harris grossierde tijdens de Oscar-uitreiking in flauwe grappen en slappe dubbelzinnigheden.

Slappe grappen, toondoof, matig contact met de zaal: het debuut van de 41-jarige Oscarpresentator Neil Patrick Harris was gisteravond niet indrukwekkend. Hij zei vooraf een ‘show met klasse’ te willen, met veteraan Billy Crystal als zijn grote voorbeeld. Gezien zijn krampachtige optreden zal Harris niet snel weer worden uitgenodigd.

De Oscarceremonie is een delicate balanceeract: The Academy wil die waardig en plechtig houden, met respect voor de genomineerden, terwijl de televisie spektakel en humor wil. Want naast prestige brengt de Oscarceremonie tv-zender ABC dit jaar ongeveer 100 miljoen dollar aan reclame-inkomsten. Vorig jaar keken bijna 44 miljoen Amerikanen de show uit en 72 miljoen een gedeelte. Het is een interessant marktsegment: overwegende vrouwelijk en hoog opgeleid.

Wat dat betreft leek ‘gay best friend’ Neil Patrick Harris (41) een prima keus. Een allround entertainer, bekend van televisie – Doogie Howser MD, How I Met Your Mother, speelfilms – dit jaar in Gone Girl – maar vooral van Broadway. Een goochelaar ook, een Twitterfenomeen met 14 miljoen volgelingen, en een man die eerder met zichtbaar plezier Emmy’s en Tony’s presenteerde. Zijn wervelende opening van de Tony’s in 2013, „Let’s make it bigger”, had het publiek al na tien minuten op de banken.

Een degelijke presentator, zo leek het, na enkele minder geslaagde experimenten: de slaapwandelact van James Franco en Anne Hathaway in 2011, een tweede poging om een jonger publiek te trekken met rouwdouwer Seth MacFarlane in 2013, die steractrices schoffeerde met het liedje I Saw Your Boobs. Dan deden zelfs de roestige Oscarveteraan Crystal en Ellen DeGeneres het beter in 2012 en 2014 – de laatste met selfies en pizzapunten voor de hongerige A-lijst voorin de zaal.

Dat niveau haalde Neil Patrick Harris na zijn dynamische opening niet. Hij grossierde in slappe dubbelzinnigheden – „Did I say pants down? I ment hands down” – en woordspelingen. Nervositeit saboteerde Harris’ komische timing en maakte hem enigszins toondoof. Zo kromden de tenen al bij zijn valse grapjes over twee dikke zwarte vrouwen: Oprah die net zo ‘big’ was als de film American Sniper, Octavia Spencer die niet mocht snacken tijdens de voorstelling. Een grap over een ouderwetse ballenjurk – „it takes balls to wear this” – kwam direct nadat de draagster de zelfmoord van haar zoon te berde bracht.

Wat de show redde, waren ingestudeerde stukjes, optredens en gimmicks. Zo kreeg Oprah, producer van het genegeerde Selma, een Oscar van lego van de eveneens slecht bedeelde The Lego Movie. En raakte Harris, net als Michael Keaton in Birdman, met zijn badjas tussen de deur van de kleedkamer beklemd en moest hij gekleed in witte onderbroek presenteren. Geen grammetje te veel, zo bleek.