Column

Fontein

Jordy Clasie na afloop van het ternauwernood gewonnen eredivisieduel tegen Excelsior: „We zaten nog met ons hoofd in Rome.”

Ja, wie niet?

Het uitdoelpunt van Kazim werd de afgelopen dagen minder vertoond dan de chaos rond de fontein aan de voet van de Spaanse Trappen. Ik liep met een steen in mijn maag. Hoorde dit bij de club waarmee ik was grootgebracht?

Ik hoopte dat aanvoerder Clasie gisteren het woord zou nemen in De Kuip om het legioen toe te spreken. Maar Clasie pakte geen microfoon. Van bovenaf werd onmiddellijk gestraft: Excelsior stond al snel met 0-2 voor.

Een paar uur voor het duel hoorde ik algemeen directeur Gudde op de radio bij RTV Rijnmond. Hij herhaalde zijn mening over de rellen: heel erg, hersenloze idioten, schandalig. Maar hij vond niet dat hij publiekelijk excuus hoefde te maken aan de Italianen. In het stadion verliep het allemaal keurig netjes, toch?

Gudde bevestigde dat er een medewerker van Feyenoord bij de rellen betrokken was. Misschien wordt het tijd toe te geven dat onaangepast gedrag in het dna van de club geslopen is.

Gudde had het met een Rotterdamse tongval over ‘dat park Villa Borgesa’ waar veel supporters heen trokken. Hij doelde op het beroemde Villa Borghese. Drie dagen na het slagveld mag je dat inmiddels toch wel goed uitspreken? Ook dat hoort bij fatsoen.

Het zijn momenten dat ik niet bij Feyenoord wil horen. Het is me allemaal te onbehouwen, te simpel.

Waarom niet eens uit een ander vaatje tappen? Geef de recette van het komende thuisduel tegen AS Roma aan de burgemeester van Rome om de fontein te restaureren. Dat is verbroedering. Dan heb je stijl. Dan ben je mijn club.

De Romeinse supporters willen donderdag hun gram halen in Rotterdam. Het doelwit zou het Hofplein kunnen zijn. Als die lelijke fontein nou eens vernield zou worden. Dat lijkt me dan nog een geluk bij een ongeluk.

Of hebben de Romeinse hooligans foto’s van de Markthal gezien en weten ze hoe groot de glazen pui daar is? Daar zouden ze Rotterdam pijn kunnen doen. Weten we ook eens hoe het voelt als een parel in je stad door idioten wordt vernield.

Masochisme maakte zich van mij meester. Ging Feyenoord ook nog verliezen van Excelsior? Kregen we een verdiend pak slag?

Maar daar waren ze weer, de oerkrachten op Rotterdam-Zuid. Het elftal begon te draaien. Feyenoord won met 3-2. De veerkracht van het legioen was weer groot. Bij alle doelpunten zag ik trainer Fred Rutten ouderwets juichen, springend met de armen omhoog. Als een kind met grijze haren.

Ik was weer verkocht. Feyenoord blijft een bijzondere club. Vurig, passioneel maar vooral ook wild en raar.