Column

Persbeleid Unilever: nu nog minder spatten

Marijn Frank inDe Keuringsdienst van Waarde.

In menige leergang Communicatie en Voorlichting staat nu een les ‘Omgaan met Rutger Castricum’ op het rooster. Er zijn nog maar weinig politici die níet weten hoe je dat doet.

In het bedrijfsleven wordt daarentegen nog veel te weinig gekeken naar Keuringsdienst van Waarde (KRO-NCRV), dat onze nieuwsgierigheid naar herkomst en samenstelling van consumentenproducten wil bevredigen. Steeds opnieuw belandt het programma in een bedrijfstak waar alle seinen op rood gaan na een telefoontje van de redactie. Dat maakt een zeer onbetrouwbare indruk, alsof er iets te verbergen is.

Laatst nog met een special over hondenbrokken. Niet alleen wilde geen enkele fabrikant camera’s toelaten, er doken zelfs mails op waarin de branche gewaarschuwd werd voor het programma. Een Belgisch bedrijf dat slachtafval verwerkt tot voedsel voor huisdieren wilde wel, maar trok zich terug na dreigementen van de brancheorganisatie uit Nederland.

Dan ga je je van alles in het hoofd halen. Zitten er soms honden en katten in de blikjes? Een analyse van de inhoud leverde uiteindelijk wel op dat er veel ongespecificeerd dierlijk product in opdook, maar dat ging niet verder dan varken, kalkoen of konijn. Het louche imago van de vleesverwerkende industrie is wel weer bevestigd.

Gisteren opnieuw een uitstekend onderwerp: wat zit er toch in die tubes met bak- en braadproducten, die bijna allemaal bij Unilever vandaan komen? Vloeibare boter?

Dan zie je het verschil tussen een lobby van slachters en de marketingfinesse van een multinational. De margarine-expert van Unilever wachtte Teun van de Keuken al op bij de ingang en liet alles zien, waaronder enorme vaten met plantaardige olie – vooral goedkope raapolie. Het is allemaal vloeibare margarine, olie verdund met 25 procent water en verrijkt met smaakstoffen, zoals rundvleesextract en bouillonpoeder. Plus wat caroteen voor de boterkleur.

Maar waarom zou je dan niet gewone zonnebloemolie gebruiken? Omdat dit product minder spat en je de biefstuk niet meer hoeft te zouten en kruiden. Gemak dient de mens, Nederland kent een eetcultuur van poeders en gemaksvoedsel.

In een blinde test, die verwijst naar de reclamespots waarmee Croma in de jaren zeventig werd gelanceerd, beoordeelden huisvrouwen in verschillende soorten vet gebakken biefstukjes. Roomboter won met 8,0 tegen Croma 7,9 – dus is Unilever gewoon heel slim bezig, zonder de consument te ontrieven. Transparantie werkt.

Was Unilever, zelfs de margarinedivisie van Loders Croklaan, niet ook ooit de werkplek van premier Mark Rutte? De grote communicator leerde daar hoe je ongemakkelijke boodschappen moet overbrengen: door je in de ontvanger te verplaatsen.

Paul Jansen, commentator van De Telegraaf, legde bij Jinek uit waar de denkfout van de VVD-top lag inzake de verdenkingen tegen partijgenoot Mark Verheijen. Zij wisten dat een wraakzuchtige bron uit was op beschadiging van de VVD, dus hoefden ze de beschuldigingen niet serieus te nemen. Maar de bron was niet relevant voor de nieuwsconsument of zelfs het gemiddelde VVD-lid. Kans op transparantie gemist: ook die komt nog eens in de leerboekjes.