Mr Grey uit de ‘Vijftig tinten’

H et is natuurlijk even slikken wanneer je als uitgeverij een enorme bestseller hebt gemist. Wat doe je dan? Dan maak je een boekje dat mee kan in de slipstream. Zo waren afgelopen najaar rondom het succes van Kapitaal van Piketty de meeliftende boeken niet aan te slepen. Zo kwamen uitgevers die de boot hadden gemist met titels als De kleine Piketty; Piketty voor beginners; Piketty voor kannibalen; Piketty voor vegetariërs, etc., in de hoop een klein graantje mee te pikken. Iets vergelijkbaars gebeurde toen de sm-trilogie Vijftig tinten nog wat een enorm succes werd. Opeens verschenen er boeken onder de titel Vijftig tinten genot of Negentig dagen met Genevieve (‘stouter dan Vijftig tinten grijs’ was hierbij de aanbeveling) of Vijftig tinten thuis. De Boekerij komt nu prompt met Vijftig tinten Jamie Dornan – een soort van biografie over de mannelijke hoofdrolspeler in de verfilming van Vijftig tinten grijs (voor de liefhebbers is er een ‘gratis’ poster van Jamie in een grijs T-shirt bij het boek).

Het leven van acteur en model Jamie Dornan is boeiend: hij begint als baby in ‘een luier in zijn wiegje omringd door bewonderaars. Die luier en dat wiegje zouden mettertijd verdwijnen, maar de bewonderaars zouden hem een groot deel van zijn leven blijven omringen’. Een grootheid in de dop, zoveel is wel duidelijk: eerst een luier en dan eruit groeien.

Verder was hij sportief, groeide als protestant op in Noord-Ierland, had al vroeg talent voor drama, zijn moeder overlijdt als hij zestien is, hij verliest vier vrienden bij een auto-ongeluk en groeit uit tot een mooie, verlegen jongen met een ‘gouden lijf’ die met de beide benen op de grond blijft.

Daarna volgen tweehonderd pagina’s over zijn carrière en liefdesleven, met een heuse cliffhanger na elk hoofdstuk in de trant van: Jamie staat voor een ommekeer en het succes zal niet lang meer op zich laten wachten, dat zou spoedig blijken.

Prachtig! Zulke cliffhangers zijn inspirerend, ook voor een recensent: of Jamie ooit weer in de luiers moet omdat een sm-scène uit de hand loopt, dat zou spoedig blijken.